m 9.
Mən nə edəcəm? Gözlərim doldu və o tük urpərdici qışqırığım ətrafa yayıldı.
-sevinc
Deyə qışqırdım. Damarda qanın donması belə bir şey imiş. Sevinc yataqda uzanmışdı, ağ olan bənizi lap ağarmışdı. Yatağın üzərində dərman qabları, dərmanlar və ən pisi isə Sevinc tərpənmirdi.
Bədənimdən soyuq bir ürpərti keçdi. Sanki bu ürpərti ilə özümə gəldim qaçdım telefona təcili yardım çağırdım. Nə edəcəyimi bilmirəm. Sevincə də yaxınlaşa bilmirəm. Eləcənə hönkürtü ilə ağlayıram.
Qapı döyüldü. Tez gəldi təcili yardım? Qaçaraq qapını açdım. Bu Nicat idi. Başım gicəllənir. Müvazinətim yerində deyil. O isə əlində qutu ilə mənə baxırdı.
əsərək nəhayət dilləndim
-kömək edin nolar kömək edin
Deyib yerə çokdüm. Ayaqlarım sözümə baxmırdı. Məni daşımaq əvəzinə ağırlıq edirdilər. Nicat qutunu qırağa ataraq yerə çöküb məni sirkələyirdi. Gözümün önünə Sevincin cansız, tərpənməz şəkildə yatan bədəni gəldi.
-Aysel özünə gəl. Nə olub?
Mən Nicatın səsi ilə özümə gəlib ağlayaraq dedim.
-mənə yox Sevincə otaqdadı orda xaiş edirəm qoymayın ölsün
O məni yerimdəcə qoyub Sevincin otağına getdi. Mən isə hələ də yalvararaq deyirdim
-xaiş edirəm ölməsin nolar bir tək bu olmasin.
Hələ də bayaqki yerimdə idim. Döşəmənin soyuqluğunu hiss edirəm birdən Nicat qolları üzərində Sevinci gətirdi elə bu an təcili yardımın səsi gəldi. Qapı açıq olduğundan qapını döyməyə ehtiyac qalmamışdı ağ xalatlı həkimlər artıq içərdə idi Nicat tez Sevinci onlara təhfil verdi.
Gözümün önündə hər şey olurdu ama mən nə tərpənə nə də danışa bilirdim. Beynimdə hələdə Sevincin bayaqki halı canlanırdı.
Evdə çox adam var bunu görürəm ama heç bir tərpəniş edə bilmirəm. Birdən kimin isə məni belimdən qucaqlayaraq qaldırdığını hiss etdim. Başımı çevirdim Nicat idi.
-Aysel, hər şey yaxşıdı. Indi biz də xəstəxanaya gedəcəyik.
-Sesevinc hanı?
-təcili yardım apardı indi biz də onun yanına gedirik.
Başımı çevirib evə baxdım ki evdə sən demə ikimizik. Deməli bir neçə dəqiqə burda olmamışam. Yəni bədənim