baxaraq dedim. Onlar məni görüb hər ikisi də sanki komanda verilmiş kimi ayağa qalxdılar. Nicat nə isə yenə əsəbi idi. Eeee buda ki lap əsəblərim ilə oynayıre.
-sizi tək qoya bilməzdik Aysel xanım.
-mən tək deyiləm Nicat bəy.
Ruslan sözə qarışaraq
-hə hələ o qız ilə tək heç qoya bilmərik
-necə yəni o qızla
-o dırnaq arası rəfiqəniz hər an sizin başınıza da nəsə gətirə bilər
Mən ona bir az da yaxınlaşdım. Qəzəbimin həddi hüdudu yox idi.
-sizin yuxu deyesən başınıza vurub. Rədd olun gedin burdan.
-Aysel düz deyrəm. Hələ belə üstümə cocuma
-Ruslan bəy nə qədər ki əlim ayağım sizə dəyməyib gedin burdan.
-pah Aysel xanım uşaqlıq etməyin
Nicata baxdım o gülürdü. Bu məni lap son damla olan səbr kasamı doldurdu.
Qardaşımın mənə oyrətdiyi bir fəndi Ruslanın üzərində yoxladım. O bunu gözləmirdi. Boynundan tutub dizim ilə qarnına vurdum. Naləsi aləmi bürüdü. Əyilib qulağına dedim.
-sizi xəbərdarlıq etmişdim.
Buraxdım onu. O isə qarnını bərk-bərk tutub oturacağa demək olar gömüldü. Nicat isə hələ də gülürdü. Ona baxaraq dilləndim
-deyəsən hələ də gözlərinizə inanmırsız?
-yox sadəcə neçə vaxt idi etmək istədiyim bir şeyi etdiz.
Deyib gülməyinə davam etdi. Ruslan isə boğuq səs ilə dilləndi
-əclaf
Mən aşağı düşüb xəstəxananın kafesindən özümə kofe aldım. əllərim əsirdi əsəbdən. Bir insan nə qədər ön düşüncəli biri olar ki tanımadığı biri haqqında nə isə bir fikir önə sürsün. Ikincidə axı sən kimsən ki? Özünü nə zənn edirsən axı? Ayda yaxşı vurmadım gərək o biri hərəkəti də üzərində yoxlayardım.
Təzədən palataya qayıtmamışdan öncə gedim hava alım bir az. Yoxsa axırı yaxşı olmayacaq. Hava yaxşı idi. Isti kofe . indi özümə gələrəm.
-Aysel üzür istəyirəm.
Bu Ruslanın səsi idi. Hə o idi. Arxaya çöndüm ki o pencəyin çıxarıb çiynimə saldı. Çıxardıb əlinə verərək dedim
-sizin heç nəyiniz mənə lazım deyil. Soyuqdan donsam belə.
-yaxşı da bilirəm sən haqlısan. Sadəcə dostun kimi qadınları sevmirəm.
-onlar sənin dərdindən ölür axı.
-anla məni mən düz deməyə