əsəbləşmişəm bilmirəm.
Seher. Saat 8-15. Ayraport.
Sevinc ilə gözləmə hissəsində oturmuşuq. Sessizlikdi. Onsuzda Sevincin başına gələnlərən sonra çətin bu tezliklərdə düzələ. Hardasa təyyarəyə minməyimizə 10 dəqiqə var. ürəyim əsir. Təyyarədən qorxuram. Normaldı çünki hündürlük fobim var.
Sevincə baxıram arıqlayıb. Həm də gözlərinin işığı gedib. Üzü də çöküb. Ona kömək etməliyəm. Ama necə, hansı yolla? Bax bunu bilmirəm. Qəribəsi odu ki.biy Ruslan. O burda nə edir?
-salam Aysel.
-Salam.
Sevinc heç Ruslanın üzünə belə baxmadı.
-deməki sən də uçursan.
-yox Nicat dedi. Zəng edib ayraportdan uçuşunuzun vaxtın öyrəndim. Yola salmaq istədim.
-mənə də zəng edib soruşa bilərdin.
-sənə nə vare, naz atıb deməyəcəkdin. Dedim burdan yetim kimi getməyəsəniz. Yola salanıvız olsun.
-çox sağol. Yetim kimi getməyə öyrəşmişəm burdan. Nicat niyə gəlmədi?
Nicatın yeri idi? Onu niyə soruşdume. Hər şeyi korlamaqda üzərimə yoxdu. Bilirəm. Ruslanın o dəqiqə qaşları qalxdı, üzü dəyişdi.
-həyatının mənası ilədi. Mən nə bilim niyə gəlmiyib?
Nə həyatının mənası? Yoxsa sevgilisi var yada nişanlısı?

bölüm 15:
Evdə olmaq çox gözəl duyğudu. Sevinc yatır. Anagildə yaxşı qarşıladı bizi. Bir az ağlaşma, duyğulu anlar. Yaxşı ötürdüm. Bir az əsəbləşdilər. Sonra yola düşdü. Sevinc elə ruh kimi idi yenə. Gecə saat 1-00 du. Hələ də yuxu tutmur.
Beynimdə sadəcə bir sual var idi. Nicat. Görən Ruslan “həyatının mənası” deyəndə nəyi nəzərdə tutdu. Ayraportda sözü çevirdi. Ama mən inanmadım əlbətdəki. Zarafatca deyibmiş guya. Həmişə gecikirəm, ona görə qorxuram. Bəlkə Nicata gecikmişəm. Boynuma alıram Nicata nə isə hiss edirəm. Fuaddan sonra ilk dəfədi. Ama bu heç nəyi dəyişməyəcək. Necəki Fuadda itirdim. Indi də elə itirməyə məhkumam deyəsən.
Yenə keçmiş xatirələrim əlinə aldı məni. Otağıma dəymiyiblər. Göydəki ulduzlara da. Bu ulduzları atam ilə çəkdiyim gün hələ də yadımdadı. Evləri təmir edirdik, bir tək mənim otağımı ata ilə mən etdik. Dərya qısqanclıqdan dəli olmuşdu. Mənim