m 10 yaşım olardı. Dərya 8 yaş yarım. Necə qısqanırdısa bir neçə dəfə gəlib başıma vurmuşdu. Ama heç nəyə baxmayaraq tamamladıq otağımı. Tavanda ulduzlar çəkib ağ rəngə boyadıq. Qalan hissələri isə gecə mavisinə. Heç dəymillər otağıma. Daha doğrusu ata qoymur. O sərt görünüşün altında hər zaman mənə başqa olub.
Qardaşım Səidi. Sən hardan düşdün yadıma. Sən bizi tərk edən gün, o dağ boyda adamı bütün parçaladın. Qardaşımın adı belə evdə çəkilə bilməz. Təsir edir. Ama atama qarşı heç birimiz gələ bilməzdik. 24 yaşlı oğlunu bir f...şə ilə evlənəcək deyə evladlıqdan rəd etdi. Haqlımıydı deyə fikirləşəndə hələ də beynimdə suallar cavab tapmır. Səid evləndikdən sonra iki, üç dəfə görüşdük. Ama sonra mən Moskvaya getdikdən sonra əlaqəm kəsildi. Onun üçün çox darıxmışam. Onu da görmək istəyərdim.
Səhərdi. Gözlərim açılmır. Axşam yatmaq bilmirəm, səhər durmaq. Qəribə adamam. Telefonumu götürüb saata baxdı. Saat 11di. Çarpayımın o biri tərəfinə baxdım Sevinc qalxıb. Qəsdən çarpayımızı bir etdim ki, gözümün önündə olsun.
Durum yaxşısı budu. əynimi geyib, otaqdan çıxdım. Səssizlik idi. Evə qonaq gələndəki kimi. Hamı sakitləşir. Bizdən ağıllısı yoxdu yəni. Gülməyim gəldi lap.
Qonaq otağına getdim ki atam hər zamanki kreslosunda oturub arxası mənə tərəf olan kresloda kim isə oturub. Sevinc də divanda, anam da orda oturub. Hamı o arxası mənə olan kresloya baxır.
Burda nə isə var. Məni görən kimi hamısı mənə baxıb güldülər.
-Aska qırağa dur.
Qapının önündə durduğumdan birdə arxaya çöndüm ki Dərya əlində çay içəri gəldi. Başını mənə tərəf əyib pıçıltı ilə dedi
-bilirəm şokdasan. Ama o oğlana görədi.
Nə oğlanı? Içəri gəldim ki gələn qonağı mən də görüm. Kimdiki o adam Derya ona görə mətbəxə keçib. Özü də çay gətirməyə. Bu dünya üzrə möcüzənin sahibi mənə maraqlıdı. Anam mənə baxaraq dilləndi.
-qızım gəl otur.
Derya çayları qoyub tez anamın yanında olan boş yerə özünü çatdırdı. Mən də getdim atamın yanına kreslonun baş hissəsində oturdum. Adətim üzrə. Başımı çevirdim