m da.
-xeyr təşəkkür.
Dərya bizə baxırdı. Mən hiss edirəm ki onun getmək fikri yoxdu.
-bacı zəhmət olmasa çıx. Işdən danışırıq.
Dərya üzün büzərək otaqdan çıxdı. Mən əsirdim. Yanaqlarım da qızarmışdı. O mənə yenə yaxınlaşdı. Belimdən tutaraq üzümü on tərəf çevirdi.
-burda danışa bilməyəcəyik.
-onda Moskvada danışarıq.
-yox. Mən elə səbr edə bilsəydim orda gözləyərdim. Bura gəlmək necə çətindi təsəvvür belə etməzsən.
-niyə axı?
-Ayselim nə isə bəhanə uydur evdən çıx. Xaiş edirəm.
-axı təzə gəlmişəm məni buraxməzlar.
-bir təhər et. Danışmalıyıq.
-nəyi?
-sən məni tanımalısan
-mən səni tanımadan da səni...
-şşşş bu qədər əmin danışma.
O mənim alnımdan öpüb məndən uzaqlaşdı.
-Bir saata çıx evdən çöldə maşında səni gözləyəcəm.
Mən masamin çəkməcəsindən ağ vərəqlər götürüb ona verdim.
-bu nədi?
-bəs sənəd üçün gəlmişdiz Nicat bəy
-hə doğurdan. Sənin ucbatından ağıl da qalmayıb məndə.
Qapını açıb çıxdı otaqdan. Özümü toparlayım sonra çıxım otaqdan. Hələ də ürəyim dəlicəsinə döyünür.
Otaqdan çıxdım ki Nicat artıq çıxıb. Qonaq otağına getdim. Hamı mütəşəkkil şəkildə oturub məni və mənim açıqlamamı gözləyirlər.
bölüm 16:
Mən də gəlib bayaq Nicat oturan kresloda oturdum. Atam kresloda, anam, Dərya və sevinc Divanda oturmuşdu.
-qızım sən bəs kafedə afiçant işləyirdin? Yoxsa mən səf bilirəm.
Atam mənə baxaraq sualı mənə ünvanladı. Sevincə baxıram gözləri gülürdü. Heç olmasa bu hadisələrin birinə xeyri dəydi.
-yox ata bilirsən mən kafedə işləyirəm. sadəcə Nicat bəy məndən kömək istədi mən də sənədlərdə kömək etdim.
-bəs hardan tanıyırsan onu?
Hə bax bu yaxşı sualdı. Aysel indi bir yalan düşün. Atam gözlərini mənə dikib cavab gözləyirdi. Yalan demiyim ən yaxşısı doğrunu deyim. Bir yalan bu günə yetərlidi.
-bilirsiz, mən xəstə idim Ayseldən xaiş etdim ki, mənim əvəzimdən Nicat bəydən müsahibə götürsün. Ordan tanış olublar. Sonrada Nicat bəy sənədlərdən, hesablamalardan başı çıxan birini istədi. Əlbətdəki Ayseldən yaxşı seçənək yox idi.
Sevinc