, üzərinə də qara plaşım. Bəs edər. Sadə yaxşıdı. Mən hazırlaşana qədər elə yarım saat keçib.
Botlarımı geyib evdən çıxdım. Bir az oturub həyətdə hava alaram. Bina evində qalmağı sevirəm. yəni həyət evi heç mənlik deyil. Binadan çıxdım. Həyətdə heç kəs yoxdu. Bir az skamyada oturub düşünməyim yaxşı olacaq. Gəlib oturdum.
Hə deməli Aysel. Sən Nicat demək olar sevdiyini dedin, o sənə tam olaraq dedi sevdiyini. Ama nə isə aydın olmayan məsələ var ama mən bilmirəm bu məsələ nədən ibarətdi. Doğurdanmı Nicatın dediyi qədər ciddi bir şeydi. Yəni o qədər ciddi ki, mən ondan vaz keçəcəm. o elə düşünür. Bilmirəm. yenə çətin anlar məni gözləyir. Mənim normal sevgim olmayacaq görən?
-dərin fikirlərdəsən deyəsən?
Başımı çevirdim ki Nicat yanımda əyləşib. Onun gəldiyini heç hiss etməmişəm.
-sən nə vaxt gəldin?
-artıq beş dəqiqədi burdayam. Nə səni belə fikrə salıb, yada kim?
-sən. Sənin böyük sirrin.
-eh Ayselim. Elə qorxuram. Təsəvvür belə edə bilməzsən.
-axı niyə?
-səni itirməkdən qorxuram.
-o sir elə dəşətlidiki məni itirə bilərsən.
-burda danışmayaq. Gedək maşına bir yerə sürüm. Həm də bura sənin üçün təhlükəlidi.
-sənin məni bu qədər düşünməyin məni qorxudur.
O əlimdən tutub məni qaldırdı. Maşınına tərəf aparırdı. Binaların arası ilə gəldik.
-özüm uzaqda saxladım. Azərbaycan adamlarıhər şeyi yozmağı tez bacarır.
Mən güldüm. Onun düz sözünə güldüm. Yadıma qonşumuz Afət düşdü.
-hə bunu bilirəm. qonşumuz Afət var idi. Mən 11-də oxuyanda yazıq qızın adına söz çıxartdılar. Mən həqiqəti bilə-bilə camaata inanmışdım. Qız sinif yoldaşım idi.
-hə bax insanlar belədi. Ona görə istəyirəm ki sən həqiqəti məndən biləsən.
Biz maşına çatdıq deyəsən. O qapını açdı. “Mersedes Kupe” idi. Maşınlara həvəsim yüksək olduğundan o dəqiqə bildim. Maşın iki nəfərlik olduğundan qabaqda oturmağa məcbur idim.
-Nicat bəy bu nə sirdiki səni belə qorxudur axı?
O da gəlib əyləşdi.
-gedək səni bir yerə aparacam orda da deyərəm.
-yaxşı.
-həmişə belə sözə qulaq asan olsan əla