olar düzü.
-məncə şansını çox zorlama
Hər ikimiz güldük. O maşını işə saldı biz getdik.
-sənin də deyəsən maşınlara həvəsin böyükdü?
Mən soruşdum. Çünki danışmağa başqa nə isə sohbət lazım idi.
-Hə Aysel xanım, deyəsən sizə də aiddi bu.
-hə çox sevirəm. məsələn bu maşın mənim xəyallarımın paşınlarından biridi.
-eh Aysel nə asand xəyallara sahibsən. Kaş məndə də belə xəyallar olardı.
-necə yəni?
-mən balaca vaxtdan bu xəyallara sahibəm mənim həmişə xəyallarım gerçəkləşməyənlərdən olub.
-əlbətdə sən varlı olmusan. Mən də pis səviyədə deyiləm. Ama daha sənin kimi deyil.
-çatdıq Aysel. Bilmirəm bundan belə necə olacaq. Ama mən hər zaman səni sevəcəm.
Maşını saxladı. Biz xəstəxananın önündəydik. Hələ də heç nə anlamış deyiləm. Ama ürəyim yenə də var gücü ilə döyünməyə başlayıb.
-Aysel məni bağışla, bəlkə də bu eqoyistlikdi. Bəlkə də yox. Ama səni görərkən, sevərkən heç nə düşünməmişdim
Bölüm 17:
Içərimdə qəribə hislər tüğyan edirdi. Bilmirəm qorxu idi yoxsa başqa bir hiss idi. Ama qəribə idim. Bura xəstəxananın önü idi. Burda nə sir yata bilərdi axı?
-Nicat de ürəyim çəkildi axı.
-mən evliyəm.
Yəqin səf eşitdim. Belə olmaz. Yada zarafat edir. Hə axı belə olmamalıdı. Gözlərim yenə doldu. Bu axmaq göz yaşları məni rahat buraxmayacaq.
-Aysel bunu başqasından eşitməyini istəməzdim.
-hə hər şey dəyişdi axı.
Maşından düşmək istəyirdim o əlimdən tutub saxladı.
-dinlə məni.
-sən çox düz deyirdin sən eqoist insansan. Sevmədən desəydin olmazdı?
-mən guya planlı etmişəm?
-hə hə hə
əllərim üzümü qapadı və bərkdən ağlayırdım. Mən yenə sevginin mümkünsüzlərinə düçaram. Yenə ağlamaq, yenə əzablar mənə. O məni qucaqlamışdı. Ondan uzaq dura bilmirdim. Bu aşkar idi. Bu qədər az vaxtda belə bağlana bilərdim mən?
-Aysel bir dinlə məni. Mən boşanacam. Biz onun ilə kağız üzərində evliyik.
Mən onun qollarından çıxdım. əsəbləşdim lap. Mən bir ailənin bədbəxtliyinə gətirib çıxara bilmərəm. bu mənə məxsus deyil.
-mən bacarmaram. Başqa bir qadını bədbəxt