qəşəngdi?
-Aysel güldürmə məni.
-sözümə cavab ver.
-Aysel, mən ona qadın, qız kimi heç vaxt baxmamışam. Normaldı. Qəhvəyi uzun saçları, qəhvəyi gözləri, arıq incə mincə qızdıda. Sənin ilə onun barəsində danışdığımıza inana bilmirəm.
-mənə maraqlıdı. Niyə onu sevməyə çalışmadın?
-düzü çalışdım, ama olmadı. Deyəsən insan nəyi istəyirsə o olmur.
Maşını saxladı. Gözlərim şişmişdi. Qıraqları ağrıdırdı. Düşüb getməliyəm ama bacarmıram.
-mən gedim.
-Aysel unutma səni sevirəm.
Mən başımı aşağı salıb düşdüm maşından. Evə tərəf addımlamağa başladım. Mən belə təsəvvür etmirdim. Hər şey düşündüyümüz kimi olmur. Bu bir qaydadı.
Evli bir adamı sevirəm. hər nə şəraitdə evlənib, nə səbəbdən evlənib əsas o deyil. əsas oduki o evlidi. Və biz bir-birimizə qadaganıq.
Evə çatdım, qapını Dərya açdı. Səssiz otağıma doğru getdim. Heç kəslə heç nə danışası deyildim.
Yatağıma uzandım. Sevinc başımın üstündə durdu.
-nə oldu?
-bir oğlum bir qızım.
-ha ha ha çox güldüm. Yaman zarafatçıl olmusan.
-Sevinc heç o halda deyiləm.
-nə olduğun deməyəssən?
-Nicat bəy evli çıxdı.
Deyib yenə ağlamağa başladım.
-onsuzda mənim bəxtim yoxduki. əvvəl Fuad indi bu.
Sevinc yanıma gəlib məni qucaqladı. Mən isə hönkürtü ilə ağlayırdım. Həyatəmda heç nə düzgün getmirdi. Yox əslində bir tək sevgidə bəxtim yoxdu.
Səhər açılmışdı. mən Sevinci qucaqlayaraq yatmışdım. Gözlərim sanki yerindən çıxacaq kimi ağradırdı. Getdim ki dərya qonaq otağında tək oturub.
-sabahın xeyr bacı.
-Dərya bacı deyirsə bunun altında nə isə yatır.
-məni yaxşı tanıdığını bilirdim. Ama bu qədər
-yaxşı şitləşmə. Nə istəyirsən?
-sənin ilə Moskvaya getmək?
-səbəb.
-burdan uzaqlaşmalıyam. Olmur burda.
-Dərya bəs ana, ata ?
-çox qalmayacam. Uzağı sənin ilə bir qayıdaram da.
-yox bir.
-nolar ay Aska xaiş dirəm. getməliyəm. uzaq olmalıyam.
-səbəbin de.
-vallah səbəbsizdi. Sadəcə. Xaiş sən ataya desən qoyar.
-bilmirəm Dərya özünü yaxşı aparsan fikirləşərəm.
-orda söz verirəm evləri mən yığışdıracam. Nə