istəyirsən.
-yox mən qələt edərəm.
Kefim açılmışdı. nə yalan deyim. Beynim yenə dolu idi. Ama ağlamırdım. Ruslan mənə yaxşı gəlmişdi.
Bir həftə sonra. Moskva.
Səhər gözlərimi açmamış burnuma gözəl iyilər gəlirdi. Gözlərimi istəmsizcə açdım. Başqa çarəm yox idi. Yeməyin iyisi ac olmayan adamı belə ac edərdi. Bu Dərya olmayacağına görə yəqin Sevincdi. Dəryaya görə dünən güclə Bakıdan çıxdıq. Ona əsəbi idim. Düzü onun da günahı yox idi ama ona görə ləngidik. Nicatdan da xəbərim yoxdu. O gündən sonra səs çıxmadı. Yatmaq paltarımı dəyişmədən bir baş mətbəxə yollandım.
Gözümün önündəki mənzərə ağzımın açıq qalmasına bəs etmişdi. Gözlərim iriləşmiş ürək döyüntülərim artmışdı. Nicat mətbəxdə yumurtalı çörək hazırlayırdı. Hətda süfrə hazır idi.
-qapını kim açıb sənə?
-sənin də sabahın xeyr Aysel.
-sabahın xeyr. Sual verdim.
-bacın Dərya idi. Yuxulu idi. Yaxşıkı mən idim.
-nə edirsən burda.
-məncə görünür. Səhər yeməyi hazırlayıram.
-yox idin neçə gün indi isə gəlib səhər yeməyi hazırlayırsan.
-sən istəmişdin sanıram.
-mən nə istəsəm onu edəssən?
-bacardığım qədər. əlbətdə.
-onda bu bir həftə necə uzaq olmusansa bir ömür uzaq ol məndən.
-bax onu bacarmıram. Bunu bilirsən. Özün edə bilməyəcəyin şeyi mənə də demə.
-yalançı.
-çox danışma gəl otur.
Heç nə demədən gedib oturdum. Tavanı gətirib masaya qoydu. Özü də oturdu.
Heç nə etmirdi. Mən yeməyə girişmişdim. Baxdım ki gözlərin zilliyib mənə baxırdı. Acam heç nbəyə fikir verməyəcəm.
-yemək üçün ədviyyatları hardan tapdın?
-düzü çətin olmadı. Balaca yer idi hər şey asanlıqla ələ keçir.
-sağol pis bişirməmisən.
-dəyməz. Düzü gəlməmək səbəbim başqa idi.
-anlamadım.
-yəni bir həftə səni görməmək səbəbim başqadı. Sən dediyinə görə yox. Başqa səbəb var.
-indi sən bu başqa səbəbi deyəcəksən yoxsa elə bu başqa səbıəbin varı deməyə gəlmisən?
-deyəcəm. ama əsəbləşmə.
-mən kiməm ki əsəbləşim.
Yeməyi vəhşi kimi yeyirdim. Deməli hələ əsəbləşəcəm də.
-yaxşıda Aysel.
-de görüm.
-Günay