b dilləndim.
-tanışlığıma şadam.
Gülər xanım mehribanca gülümsədi. Daha sonra Günayın qolundan tutub önə çəkdi.
-bu da Günay.
Nicatın qaşları düyümləndi. Atası mənə baxarq dedi.
-hə sən Nicatın şirkətindəki qızsan.
Mən gülümsəyərək başımı yellədim.
-hə ata Aysel məndən Müsahibə almağa gəlmişdi.
Göz ucu Günaya baxırdım. əslində qəşəng qızdı, iri gözləri onu daha da gözəl edirdi. Hələ çox sadə geyimdə idi.
O zəif səs ilə Gülər xanıma baxıb dedi.
-xala olar oturaq?
-hə qızım de küncdə divan var gəl orda oturaq.
Masalar ayaqüstü masalar idi. Oturacaqlar yox idi. Onlar yavaş-yavaş gedib divanda oturdular. Mən sadəcə baxırdım. Ruslan gəlib qolumdan tutdu.
-gəl səni anam ilə tanış edəcəm.
Anası ilə. Bəs Nicat Ruslanın yetim olduğunu demişdi axı. Mən gözlərimi iriləşdirib ona baxdım. Sonra da yanımızda duran Nicata. Ruslan hələ də gülərüz idi.
-mən elə bilirdim anan yoxdu.
O Nicata baxaraq guya esebləşmiş kimi etdi. Sonra mənə baxıb dilləndi.
-bu Nicatın ağzında bir söz durmur onsuz. Sveta xanım yəni anam məni balacalıqdan yetimxanadan götürüb tək saxlayıb. Düzdü məni götürmək üçün yalandan evlənmışdı. Ama sonra boşanmışdı. Və bütün ömrünü mənə həsr edir.
Biz addımlayaraq arxası bizə tərəf olan bir qadına tərəf gedirdik. Sarı saç qadın. Gülər üzünü bizə çevirəndə mən özümü itirdim.
Qarada qırmızı ton.
(qara şəhvəti, qırmızı sevgini tərənnüm edir)
bölüm 20:
Bir insan qan bağı olmayan birinə bu qədər bənzəyə bilər. Həqiqətən çox bənzəyillər. Yəni bir övlad anaya nə qədər çox bənzəyə bilərsə o qədər bənzəyillər.
-ana bu da Aysel
O nazlı qəmzəli gülüşü ilə dilləndi.
-məhşur Ayselimiz bu qızımızdı demək. Sən hələ az demisən qızımız haqda.
-anaaaa
Mən Ruslanın üzünə baxdım qızarmışdı. Mənim baxışlarımın fərqinə varıb baxışların məndən qaçırtdı. Deməli Ruslan utanmağı bacarır. Sveta xanımın adın eşidəndə ilk rus olacağını düşünmüşdüm. Ama o çox səlist azəricə danışırdı. Sağ qaşının üzərindəki çapıx belə onun gözəlliyinə xələl yetirə bilməmişdi.