o yaraşıqlı, liftdəki qaraşın oğlan idi. Bu gün kafemiz manikenlər tərəfindən işğal olunub zəhmət olmasa gələrkən diqqətli olun urəyinizi burda qoyub getmək ehtimalı çoxdu.
O oturub sadəcə mənə baxdı sonra təzədən Nicata baxdı.
-daha nəsə istəyirsiz?
Nicat liftdəki oğlana baxdı. O isə başın yelləyərək “yox” dedi.
Söz tapmırdım danışmağa və “icazənizlə “ deyib masadan uzaqlaşdım.
Təzə bir adam gəlmişdi. Düzgün geyimli idi, nicat bəyin masasından bir masa o yana oturdu. Belə görünüşü pis deyil.
Mən getmək istəyirdim ki, Tatyana özünü önə atıb qaçdı o masaya tərəf. Bu qızı ya bir gün azərbaycansayağı saçdıyacam yadakı russayağı şapalaqlıyacam. Bu fikir mənim elə xoşuma gəldiki içimdə cadugar sayağı gülüş eşidirdim.
Aha Nicat bəy əlini qaldırıb məni çağırır. Tatayana yenə özün önə atdı ama Nicat bəy ona nəsə dedi və o əsəbi halda mənə baxdı. Bir bu çatmırdı. O mənə baxaraq gözləri ilə sanki məni çağırırdı. Yəqin onun gözləri ya xamilyondu yadakı mən rəng seçə bilmirəm. Qorxaq addımlarla ona yaxınlaşdım.
-bəli, Nicat bəy
-hə, Ruslan senin məhşur tortundan istəyir.
Demək oğlanın adı Ruslandı. Ona baxdım. Deyəsən azəricə anlayırdı. Sonra o elə bir səslə dilləndiki içimdən sanki nəsə ürpərti oldu.
-bəli zəhmət olmasa kofe ilə bu tortdan gətirərdiz.
Qalın bir o qədərdə necə izah edim bilmədim içərimdə. O heç mənə baxmırdı. Bu mənim əsəbimə təsir etmişdi. Mən sifət edərək getdim sifarişləri mətbəxə bildirdim. Hazirlayıb verdilər. Apardım masaya.
Mən masaya gəldim ki bu an Ruslan mənə baxaraq dilləndi:
-bu o yıxılan qızdı?
-hə. Məndən müsahibə almaq üçün gəlmişdi.
Mən daha çox dözə bilmədim. Masaya kofeni və tortu qoyub Ruslan bəyə baxaraq dedim.
-o yıxılan qızın adı Ayseldi.
Nicat isə mənə baxaraq və cazibədar gülüşün üzünə qonduraraq
-özüdə ,Ruslan, Aysel psixiyatrdı. Inidən də qəbuluna yazıla bilərsən.
Artıq bu kinayə ilə deyilən söz idi. Bilmədim nə edim ama bu sözün də altında əzilmək istəmirdim.
Bölüm 7:
-hə görünür ehtiyac çoxdu