ə getməliyəm. yorğunam sadəcə.
-elə bilirsən inandım?
-hə. Alınmadı?
O güldü. Elə məndə.
-yox Aysel xanım. Alınmadı.
-mənə desəydin alınardı ama.
-mənə yaramadı. Nə olduğun deyəssən?
-eh Nicat deyiləsi deyil xaiş edirəm soruşma.
-yaxşı.
-mən yatım.
-yaxşı. Narahat etmiyim.
Heç nə demədən telefonu qapadı. Heç cavab belə verməyimi gözləmədən. Nicat, sən niyə axı beləsən? Niyə çıxdın qarşıma? Günayla görən nə edirsiz? Danışırsız görən?
Unutmalıyam. Ondan uzaq olmalıyam. Hər şeyi bitirməliyəm. nə isə başlıyıb ki bitirəsən də.
Qapım ehmalca döyüldü. Derya başın saldı içəri.
-olar?
-day gəlmisəndə
Yavaş-yavaş bütünlük ilə içəri keçib qapını ortdü. Mənə doğru gəlib çarpayıda oturdu.
-Aska gedək bu evdən. Nolar mən artıq qorxuram Sevincdən.
-mən də getmək istəyirəm. ama o elə deyil mən bilirəm. o artıq özü də bilmir nə edir. Onun psixikası pozulub. Mən onu tanıyıram.
-hə görürəm.
-Dərya!!!
-yaxşı susdum. Ama gedək burdan bu evdən.
-hara gedək ev var?
-taparıq. Sən təki razı ol.
-b əs Sevinc?
-gəlib ona dəyərsən. Ama bu evdə qalmayaq. Yaxşı ki Azərbaycan deyile. Adımıza söz çıxardı.
-Dərya lap kənd arvadlarına döndüne. Get yat. Nə isə fikirləşəcəm.
-bax ev tap. Sənə deyirəm. o oğlandan xoşum gəlmədi. Qorxuludu. Bayaq mətbəxdə də gördüm axmaq hələ qətvəyə bürünüb mətbəxə də gəlib.
-sənə nəsə etdi?
-yoxe başını əzərəm. sadəcə normal adam deyil. Bilinir.
-eh sən bir dəfə görmək ilə bunu anladın. Sevinc hələ də bunu anlamayıb.
-nolar gedək.
-yaxşı.narahat olma.
O otaqdan çıxıb getmək istəyirdi geri çönüb dedi.
-yatanda qapını kiriltlə.
-yaxşı.
Çıxdı otaqdan. əslində düz deyir. Bu Saşa doğurdan da çəkiləsi insan deyil. Mən də ondan qorxuram hər zaman. Baxışları qorxudurdu məni. Dərya ilə ev tapmaq lazımdı.
Allahım bu qədər prablemlər niyə məni tapır. Özüm yetmirdim hələ birdə Dərya da gəldi. Gedim su içim. Ayağa qalxıb çıxdım otaqdan, bir baş barmaq uclarımda qaçdım mətbəxə. Qəfədandan yanında olan stəkana su tökdüm. Başımı