q kimiydi.
-nə şey? Yığ əşyalarını.
-mən hara gedəcəm? yerim yoxdu.
Deyib başımı aşağı saldım. Utandım. Birdən onun qollarının arasında olduğumun fərqinə vardım. Məni qucaqladı. Mən onu itələdim.
-nə sanırsan sən özünü? O qızı elə gördün sandın ki məndə. Eşşək çıx rətdol burdan.
O çaşğın baxışlar ilə mənə baxıb sonra gülümsəyərək dedi.
-həqiqi səfehsən sən. Mən səni elə sansam bir an belə sənin yanında olmaram. Indi isə yığ əşyalarını. Gedirik.
-heç hara getmirəm.
-gedəssən. Mən səni burda qoya bilmərəm.
-eee sən kimsəneee?
-hər kiməm. tez ol.
-getmirəm. Səni dinləyəcək deyiləm. nə haqla mənə əmr verirsən?
-səfeh insan, mən səni sevirəm.
Qarada qırmızı ton.
(qara şəhvəti qırmızı sevgini tərənnüm edir)
bölüm 23:

00:22
Sel Can
kaş biri bunların hamısının yuxu olduğun desin və oyatsın bu yuxudan məni. Mən nə edəcəm heç bilmirəm. Bunların hamısı niyə məni tapır.
-nə dediyivin fərqindəsən,Ruslan?
Ruslan yatağımın küncündə oturdu. başını əlləri arasına alıb dilləndi.
-bilirəm Aysel, sən yəni nə yalan deyime məni sevmirsən. Bunu anlayacaq dərəcədə böyükəm.
Başını qaldırıb qəribə gülüş atdı mənə. O gülüş içərisində əslində çox sözlər gizli qalmışdı. Ama cəsarət edib soruşa bilmədim. Ümumi heç nə deyə bilmirdim. onun sevgi etirafına nə deyə bilərdim ki?
-yaxşı əşyalarını götür gedirik.
-gedə bilmərəm, Ruslan. Hara gedəcəyik axı?
-anamın yanına aparacam sizi.
-ayıbdı sən nə danışırsan?
-Aysel müzakirə olunmur. Gözləyirəm dəhlizdə. Əsasları indi götür. sonra qalanların götürərsən.
-dayan gedim Dəryanı oyadım.
-mən dəhlizdəyəm.yada mətbəxdə bunun üstünə su içmək lazımdı özümə gəlim.
O mətbəxə mən isə Dəryanın otağına getdim. Qapı kiritli idi. Bir neçə dəfə döydükdən sonra qapının o biri tərəfindən pıçıltı ilə dilləndi.
-kimdi?
-mənəm Dərya aç
o qapını açdı.
-nə istəyirsən?
-hazırlaş gedirik.
-hara?
-Ruslan bizi aparır.
o heç nə anlamamışdı. mən tez ona hər şeyi başa saldım. O yenə lom kimi baxsa da heç nə demədən hazır olan