ə düşünür? Ümumi hələ də anlamış deyiləm ki Dərya bura niyə gəlmək istədi. Əslində bilirəm o da kimdənsə qaçdı ama kimdən. Belə görürəm biz ikimizində bəxti gətirmir sevgi tərəfdən.
Maşın iri bir evin önündə saxladı. Ev iki mərtəbəli fıstıx rəngində, önündə ağaclar var deyəsən Küknar ağacıdı gecədi deyə o qədər də yaxşı seçə bilmirəm. yox evin önü işiqlar ilə boldu. Ama nə qədər olsa da gecənin qaranlığında seçmək olmur. Əslində biz həyət evinə giribmişik mən indi fərqinə vardım. O qədər dərin fikirlərə dalmışam ki heç nəyin fərqində olmamışam.
Dərya düşdü elə Ruslanda. Ən son mən düşdüm. Önümdə kim isə dayanmışdı. Başımı qaldırdım ki Nicat. O bizdən tez çatıb. bu necə ola bilrə ki.
-sən nə edirsən burda ?
-səni tək qoyacağımı zənn edirsənsə yanılırsan.
-təşəkkür.
-sən məni bir gün öldürəssən buna əminəm.
-elə demə.
başımı yelləyirdim. Bu sözə narazılıq anlamında. birdən Ruslanın evin önündə durub bizə baxdığını gördüm. Çox çarəsiz, çox əsəbi ən əsası çox qısqanc baxışlar idi bu. Anlayıram artıq səbəbin. Artıq hər şey tamam fərqli olacaq bunu bilirəm və bir o qədər də çətin.
-gəlin də.
deyə qışqırdı Ruslan. Nicat ona tərəf başın çevirib gəldiyini işarə etdi.
-bəs əşyalar?
arxadan dəryanın səsi gəldi. Ruslan ona baxmadan, məndən gözün çəkmədən dilləndi.
-gətirəcəklər narahat olmayın.
Biz içəriyə doğru addımladıq. Qapı açıq idi. biz olsaq min kilit qoyardıq. İçəri keçdik. məlum məsələdi azərbaycanlı evidi ayaqqabıları çıxartmaq lazımdı. çıxartdıq. Ruslan gülümsəyərək dedi.
-xəş gəlmisiz.
sonra isə tam tamına bir ayı kimi qışqırmağa başladı.
-anaa, ay anaaaa, anaaaaa
Sveta xala əlləri torpaqlı dəhlizin baçında bəlirdi. Ağlı qaralı ev paltarında əlləri isə torpağa batdığından əlləri havada idi.
-nədi Ruslan?
-ana demişdim axı gələcəyimizi.
-bilirəm(dəhlizin başından bizə tərf gələrək) əlimdə işim var idi saxlaya bilmdim.
-gəl, neçə gündü dilindən düşməyən qızdarıvı gətirdim
deyib güldü. Sveta xala bizi qolları ilə qucaqladı batılı olan