ə baxırdı.
-elə baxma, bunu anlamamaq üçün kor olmaq lazımdı.
mən əyilib onun qulağına təkcə onun eşidəcəyi şəkildə dedim
-iki dəqiqə oturub söhbət etdik deyə özünü yaxın hiss etmə.
və geri dönüb getməyə başladım. Sanki içərimdən bir hiss dediki dön arxaya ona tərəf bax. dönüb baxdım ki Günay yerdə uzanıqlı şəkildə tərpənir. qaçaraq onun yanına getdim. Dizlərimi yerə söykədim. ağzından köpük gəlirdi həm də tərpənirdi. Sudurqa kimi. nə edəcəyimi bilmirəm.
təcili yardıma zəng etməliyəm. yox Nicat daha yaxındı . tez Nicatı telefondan tapdım.
-Aysel
-Nicat nolar tez gəl Günay Günaya nəsə olub
-Aysel nə olub?
-məni qoyduğun yerə gəl xaiş edirəm. tez ol. qorxuram.
-qorxma mənlə danış gəlirəm
telefondan Nicatın səsindən əlavə maşın səsi gəldi. birdən döndüyü bilinirdi.
-Aysel danış. necədi?
mən isə ağlayaraq dedim
-ağzından köpük gəlir tərpənir. Nicat qorxuram nəsə olare
Qarşımda kölgə gördüm.
-Gəldim Aysel
Nicat idi. Günayı qucağına alıb maşınına doğru getdi. mən isə yerimdəcə donub qalmışdım. Arxaya çönüb dilləndi.
-Aysel tez ol.
Mən də gedim? bəlkə lazım deyil. of ay Allahım mənim nə günahım var? Niyə mən? Nicat yenə arxaya çöndü. qaçaraq heç nə deməyinə imkan vermədən yanına getdim. maşına mindik. xəstəxanaya doğru sürdü.
çatdıq. mən sadəcə əsirdim. Qorxurdum. Biz maşından enən kimi ağ xalatlı adamlar xələk ilə gəlib maşından Nicatın köməyi ilə Günayı götürüb xələyə qoydular.
Qaçaraq xəstəxananın binasına doğru apardılar. Nicat mənə baxdı.
-yaxşısan?
-hə. ona heç nə olmaz?
-narahat olma epilepsiya olduğu üçündü.
mənə yaxınlaşaraq Əllərimi tutdu.
-çox qorxmusan, əllərin buzdu.
mən tez əllərimi onun əllərindən çəkdim.
-yox hər şey yaxşıdı
-o sənə nə isə deyib
-gedək onun yanına.
deyib demək olar ki qaçırdım. xəstəxanaya gəldik.otağını bizə dedilər bizdə otağının yanında durduq. gedib oturacaq var orda oturdum. Nicat Həkim ilə danışmağa getdi.
Fikirləşirəm ki Nicatı tanıyandan bəri Günüm xəstəxanalarda keçir. Yəni Nicatı tanıyandan