bəri həyatım həyəcanlılaşıb. Həmçinin də Ruslan da qatılıb həyatıma. Bəlkə elə Ruslana Günayın dediyi kimi şans verim. Ama bəlkə sevə bilmədim. Nicata baxa bilmərəm. onu sevən Günay var. özüdə çarəsizcə sevən.
Nicat mənə doğru gəlir. Ona baxdıqca ürəyim əsir. Sanki yerindən çıxacaqmış kimi əsir.
-Nə dedi həkim
-heç nə epilepsiya sudurqası idi. Yəni bu günay üçün normal haldı.
-o həmişə belədi?
-hə olur. Əvvəl yəni Bakıda qalanda görməmişdim. Bura gələndə gördüm. artıq sayın itirmişəm neçənci dəfədi.
-sən də onun bu halı ilə ondan ayrılmaq istəyirsən?
-hə Aysel. çünki səni sevirəm.
-yox elə demə
ayağa qalxıb getmək istəyirdim o qolumdan tutdu.
-necə deməyim? səni sevdiyimi ? Dəli kimi sevdiyimi?
-demə xaiş edirəm demə.
-Aysel onda gərək ölüm gərək.
ağladım. Axmaq Aysel yenə göz yaşların səni ələ verir.
-elə də demə xaiş edirəm. mənə bu zulmu vermə.
əllərindaən qurtulub getdim. qaçaraq qapıya doğru ondan uzaqlaşdım. qapıdan çıxanda Ruslanı gördüm, o da məni gördü. Əllərimin tərsi ilə göz yaşlarımı sildim.
-nə olub Aysel
mənə yaxınlaşdı.
-heç nə.
-Günay yaxşıdı?
-hə dedilər yaxşıdı.
-nə olub onda sənə?
yenə özümü saxlaya bilmədim göz yaşlarımı buraxdım.
-nolar apar məni burdan. xaiş edirəm
deyib onu qucaqladım.
bölüm 27:
İlk əvvəl donuxsa da sonra onun əəlrin belimdə hiss etdim. məni bir az daha sinəsinə basıb saçlarımın ətrini içinə çəkdiyini hiss etdim.
-gedək nolar Ruslan gedək.
O əlimdən tutub məni arxasınca apardı. Maşınına doğru gətirib qapısın açdı, mən də mindim. Gözlərimin yaşını sildim. O da gəldi mindi. Maşını işə saldı və biz yola düşdük. Keçən dəfəki musiqi səslənirdi. Bu bir az daha mənim kövrəlməyimə gətirib çəxarırdı.
-dəyiş musiqini xaiş.
-yaxşı
deyib ümümi söndürdü.
-Aysel, deyəcəksən nə olub?
-heç nə soruşma ama məni uzaqlaşdır Nicatdan
-səbəbin deməsən belə?
-hə deməsəm belə.
-yaxşı. sənin kefini açacam.
-o qədər əmin olma.
-baxarsan. ama sən istəyirsən bir az yat yol uzundu.
-çaışaram
deyib başımı