ı qırağa çevirib yola diqqətimi verdim. Sürəti artırmışdı. Ağaclar, evlər, maşınlar tez-tez ötürdü. Hərdən gözlərim qapanırdı. Yuxu gəlmişdi. Yorğun idim.
-Aysel ay Aysel
gözlərimi açdım ki Ruslan qarşımda məni oyatmağa çalışır.
-tənbəl dur çatdıq.
-bura haradı?
gözlərim ilə ətrafı araşdırmağa başladım.
-bir o qalıb sən kimsən də de Aysel
deyib güldü. mən də qəsdən
-sən kimsən?
-yox artıq
deyib hər ikimiz güldük.Mən maşından düçdüm. Bura kənd yeri kimi bir yer idi. çoxlu daxmalar var ətrafda.
-Aysel səni Atım ilə tanış edəcəm.
-atın var?
-hə. adın deyim gülmə ama
-yazıq atı hansı ad ilə bədbaxt etmisən?
-eeee demirəm
-yaxşı yaxşı de. Zarafat etdim.
-gülsən küsəcəm.
-yaxşı.
-Toplandı adı
mən bərkdən gülməyə başladım. yox artıq qəhqəhələrim bütün bağı götürüb. ətrafda işləyən adamlar bizə baxır. mən özümü hələ də saxlaya bilməmişəm gülürəm.
-danışmıram.
-eee neyniyime ata it adı qoyanda güləcəm də.
-danışmıram
deyib daha da yeyin yeriməyə başladı. mən də arxasınca qaçırdım.
-yaxşıda Ruslan bağışla
-yox küsdüm
deyib uşaq kimi herdən arxaya baxıb sifət edirdi.
-Bax Ruslan mən küssəm barışan deyiləm.
-neyniyim
Deyib çıyinlərin çəkdi. yanımda hal-hazırda uşaq var sanki. Sanki Ruslanın içində illərcə böyüməyən biri var. deməli uşaq kimi davranırsa bizdə ona uyğun hərəkət edərik.
-onda mən getdim
deyib başqa yönə getdim. Bilmirəm işə yarayacaq ya yox ama sınamaq lazımdı. artıq 10 addıma yaxındı getdim. ama bir irəliləyiş yoxdu. Sınmaq yoxdu gedirəm. birdən qolumdan tutduğunu hiss etdim.
-keçisəne bir ağız dadı ilə küsməyə də imkan vermirsən.
-sən isə balaca uşaqlardan fərqsizsən.
-yaxşı gəl gedək Toplan ilə tanış ol.
mən yenə güldüm. ama bu dəfə özümü toplaya bildim.
-Ayselllll
-yaxşı yaxşı
o gedirdi mən də onun arxasınca gedirdim. Ətrafdakı adamlar qəribə baxırdı. Salam verib Ruslana məni süzürdülər. Mən də sıxılırdım bundan. biz tövləyə gəldik. Daha doğrusu tövləyə bənzər idi. İçəri bir neçə otaq kimi ayrılmışdı. İçəridə