n qabaqcadan hazırladım. Çeki şortun arxa cibindən kitabçanı çıxarıb arasına qoydum.
Ruslan bəy arxaya çönərək mənə əli ilə gəməyimi işarə etdi. Ürəyim əsir. Masya doğru addımladıqca. Səbəbin özüm də anlamıram. Bir şeydən əminəm ki bir az da məsğərəyə qoysalar artıq dözməyib ağlayacam onların yanında. Belə şeyləri heç sevmirəm, yəni uşaqlıqdan dilləşən, dil-dil ötən uşaq olmamışam.
-buyrun.
-şey, Aysel xanım, həm öz adımdan həm də Nicatın adından üzür istəyirəm. Həddimizi aşdıq. Sizi ağlatmaq istəmirdik.
Ağladığımı hardan bildilər. Nicat bəy mənə iki-üç yaşında uşağa baxar kimi baxır, hələ Ruslan bəy isə dilənçiyə sədəqə verəndəki sifəti alıb. Mən heç vaxt, heç kimin yanında alçalmaram.
Süni gülərək cavabladım
-siz nə dediyinizin fərqindəsiz? Nə ağlaması, nə üzürü?
-o yaşdı xanım bizə səni əsəbləşdirdiyimizə və ağlatdığımıza görə əsəbləşdi.
-o səf anlıyıb. Gözümə çöp düşmüşdü. Mən həm də o qədər ağılsız deyiləm ki, iki dəyərsiz yəni mənim üçün müəyyən bir mövqeyə malik olmayan insanlara görə hələ hələ onların sözlərinə görə ağlıyım.
Bu dəfə Nicat bəy keçən dəfə müsahibədə əsəbləşdiyi kimi yəni həmin üz cizgisin alıb mənə o rəngin hələ də seçə bilmədiyim gözlərini zilləyib dedi
-çox sağolun bu içdən sözlər üçün.hesabı zəhmət olmasa.
Ruslan bəy də çox əsəbi görsənirdi. Mən əlimdə olan kitabçanın arasından çeki tapıb masaya qoydum. Ruslan bəy cibindən pul çıxarıb masaya qoydu. Əsəbdən gözlərim heç nə görmürdü. Güclə özümü saxlayırdım.
Hər ikisi ayağa qalxdılar. Ruslan bəy üzünü mənə tutub gözlərini ox kimi üzərimə salib dilləndi:
-yalan danışarkən heş olmasa bu çeynəlmiş türk filimlərinin yalanını uydurmazdız. Mən sizdən daha ağıllı bir yalan gözləyərdim.
Nicat bəy heç bunları dinləmədi belə. O addımlayaraq çıxdı kafedən. Mən heç nə deyə bilmirdim. Nitqim tutulmuşdu sanki. Ruslan bəydə addımlayırdı qapıya doğru sonra birdən çönüb mənə baxaraq sanki yadına nəsə düşmüş kimi dedi:
-bu arada pulun üstü qalsın.
Və qapını açaraq kafedən çıxdı. Tatyana