ğ etdik. Mətbəxi həm qonaq otağı kimi həm də mətbəx kimi işlədərik deyə düşündük.
nəsə indi rahat deyiləm. Bilmirəm bəlkə təzə evdi deyə öyrəşə bilmirəm. Fikirləşirəm ki , Sevinclə görüşümüz necə olacaq, bax maraqlıdı ki nə danışacağıq yox hələ əsas odu ki danışacağıq nəsə?
Dərya otağa daxil oldu.
-ayda inanmıram öz evimiz var
deyə qışqırdı.
-evimiz deyəndəki Dərya bu evdə kirayədə qalırıq.
-eee kefimi pozmağa cansanda.
-real yaşa deyə deyirəm. həm də bir neçə ay qalacağıq , dərslərim bitənə kimi.
-yaxşı yaxşı real insan bilirəm. şey Aysel bir şey deyim?
Dərya gəlib yanıma uzandı.
-de görüm.
-sənin işin var idiye.
-hə neçə gündü getmədiy iş
-hə bax o iş
-yəqin qovublar.
-yox dünən sən yatanda zəng etmişdilər. naraha idi. dedi ki gəlsin
-aaa nə yaxşı.
-hə bəlkə mən gedim işdiyim orda?
-doğurdan?
-hə evdə oturmaqdan yaxşıdıda.
-lap yaxşı. sabah danışarıq gedib ora. onsuzda Sevincin yanına da gedəcəm.
-yaxşı getdim yatam.
Dərya otaqdan çıxdı. mən isə yatsam yaxşıdı.
Səhər gözlərimi açdım. yağış yağırdı. pəncərəmə döyəcləyən damlalardan hiss etdim. ayağa qalxdım ki evdən səslər gəlirdi. yatmaq paltarında getdim mətbəxə hətda qaçdım. Ruslan Dərya ilə çay içirdi. hər ikisi mənə baxraq ikisi də bir anda dilləndi.
-sabahın xeyr.
-sizində. Ruslan?
-ay bəli
-burda olma səbəbiniz?
Nicat gedəndən onunla da soyuqam. bilmirəm. bəlkədə beyinaltı düşünürəm ki günah Ruslandadı.
-əşyalarını Sevincdən götürməyin üçün kömək edəcəm.
-ehtiyac yoxdu.
-Aysel bu müzakirə olunmur.
-olunur. və mən tək gedəcəm. bitdi. indi isə gedə bilərsən.
deyib təzədən otağıma getdim. Hə doğurdanda mən Ruslanı günahlandırıram. qapının bərk çırpılması ilə mən diksindim.
hə o bərk əsəbləşdi. ama mən heç nə edə bilmərəm Nicatın getməsində onu günahlandırıram ən əsası odu ki bilirəm ki onunla ora özüm getmişdim. özüm xaiş etdim ki məni apar. bunlara baxmayaraq mən lənətə gəlsin ki onu günahlandırıram. Hər şeyi bilə bilə öz günahını bilərək başqasını necə hələ də