u bu eziyyetden ozun qurtarmalisan, deyib qerarini vererek nomreni yigdi ve nehayet: Alo! Salam.
Cavid ona tanimadigi nomreden zeng geldiyini gorunce evvelce istemese de sonradan fikrini deyishib zenge cavab verdi: Salam!
Ruslan: Cavidle danishiram?
Cavid: Beli Caviddir. Bes siz kimsiniz? Tanimadim.
Ruslan: Cavid, duzdur meni tanimirsiniz. Men Ruslan. Sizinle bir movzu haqqda danishmaliyam amma gorushmek mumkun olsa daha yaxshi olardi.
Cavid teeccublenerek: Basha dushmedim, bir-birimizi tanimadigimiz halda biz hansi movzuda sohbet ede bilerik?
Ruslan: Desem ki, bu movzu sizi cox yaxindan maraqlandirir, daha dogrusu sizin heyatinizla birbasha elaqelidir onda nece?
Cavid: Baxin, Ruslan, menim bosh-bosh ishlere itirecek vaxtim yoxdur. Eger nese sozunuz varsa deyin, eshidirem.
Ruslan: Men de dedim ki, bu sizin gelecek heyatinizla birbasha elaqelidir... Cavid, biz Nermin haqqda danishmaliyiq.
Cavid tanimadigi bu adamin dilinden Nerminin adini eshiderken evvelce teeccublense de, sonradan bu teeccub hissi oz yerini narahatliga buraxdi ve: Nermin haqqda? Siz menim nishanlimi haradan taniyirsiniz?
Ruslan: Harada gorusheceyimizi deyin men gelim.
Cavid: Yaxshi, gelin men indi Conte Verde klubundayam. Taniyirsiniz?
Ruslan onun cavabindan razi qalaraq gulumsedi: Elbette, taniyiram. 10 deqiqeye oradayam.
Cavid: Lap yaxshi, gozleyirem, deyerek telefonu sondurdu ve icinde boyuyen narahatliq hissi ile onu gozlemeye bashladi.
Ruslan kluba daxil olub etrafina goz gezdirdi. Cavidi gorerek ona yaxinlashdi: Salam, Cavid!
Cavid onu gorub yanindaki dostuna ishareyle onlari tek qoymasini bildirdi ve sonra ayaga qalxaraq elini ona uzatdi: Salam, Ruslan!
Ruslan onun elini sixaraq: Salam!
Cavid: Buyurun, eyleshin, deyerek ona yer gosterdi.
Ruslan eylesherek bir nece saniye diqqetle ona baxdi ve soze bashladi: Cavid, sozu uzatmayacam ve birbasha metlebe kececem.
Cavid: Buyurun sizi eshidirem, deyerken ozunu ne qeder soyuqqanli ve rahat aparmaga calishsa