cixmasina teeccublenerek agzi acila qaldi ve celd ozunu ele alaraq conub ona ters-ters baxdi ve qolunu onun elinden cekib: Axmaq, ona inanan ancaq sen olardin. Men seninle zarafat etmishdim. Elbette, Timur menim sevgilim deyildi. O, sadece menim ish yoldashimdir. Sen ise hec umidlenib heveslenme cunki hec vaxt sevgilim olmayacaqsan, deyerek onu iteleyib iti addimlarla restorandan cixdi.
Eldar onun arxasinca qacib colde onu yene qolundan tutdu ve qarshisina kecerek tam ciddi bir ses ve uz ifadesiyle: Sevda, niye basha dushmek istemirsen axi?
Sevda: Neyi? Senin bu bir-birinden axmaq hereketlerini?
Eldar: Yox, onlari nezerde tutmuram. Men sene qarshi olan hisslerimi deyirem.
Sevda hec ne demeden ona baxib sozunu tamamlamasi ucun ona bir shans vermeyi qerarlashdirdi.
Eldar: Deyesen, sene ashiq olmusham...
Sevda aniden kinayeli shekilde gulmeye bashlayib: Deyesen? Deyesen? ))) Gorursen? Hele ozun de emin deyilsen "hissler"inden hele bir gelib burada artistlik etmeye de calishirsan.
Eldar: Sozun gelishi ele dedim. Men sene olan hisslerimden her kecen gun daha da emin oluram. Ve bu eminlikden aldigim guc ve stimulla bugun bu "artistliyi" eledim. Sevda, seni sevirem, deyesen ))
Sevda gulumseyerek: Menimse senden zehlem gedir, deyesen ))
Eldar onun tebessumune qarshiliq tam ciddi shekilde: Men buna inanmiram. Cunki... Cunki dushunurem ki, senin de menden xoshun gelir.
Sevda: Bunu nece isbat edeceksen?
Eldar ona yaxinlashib eliyle boynundan tutdu ve: Bax bele, deyerek Sevdanin ozunden asili olmadan onu sesleyen dodaqlarina oz zerif opushuyle cavab verdi.
Sevda cox aniden oldugu ucun onun bu opushune ne qarshi gele bildi, ne de yarida kese bildi. Kecirdiyi shokun tesirinden olmali ki, yerinde donub qalaraq sadece bu opushun ne zaman biteceyini gozleyirdi. O, qeyri-ixtiyari yumdugu gozlerini acib yuxudan ayilmish kimi Eldarla opushduyunun ferqine varib aniden onu ozunden iteleyerek uzune de yene ozunemexsus shillesinden vurdu ve hec ne demeden tez