q aramla sohbet edirdiler. Ruslan eli ile onun saclarini sigallayir ve dushunceli shekilde gozlerini divara zilleyerken sakit ve qeti bir sesle: Bugun menimle qal.
Nermin Ruslanin yaninda eyleshib bashini onun sinesine dayamishdi. Onun bu sozunu eshiderken bashini yavashca qaldirib gulumseyerek: Ruslan, qala bilmerem axi sabah gedirem ))
Ruslan eyni qetiyyetle: Sabah axsham 7de gedeceksiniz. Ve men de lenete gelmish ishde olacagima gore seni gore bilmeyecem. Xahish edirem, Nermin, bu gece menimle qal, deyerek mesum ve yalvarici baxishlarini ona dikdi.
Nermin: Canim, bunu men de isterdim amma nece qala bilerem seninle? Ataya ne deyecem bes?
Ruslan: Ne vaxtsa Sevdagilde qalmisan hec?
Nermin: Elbette. Atasigil sheherde olmayanda hemishe menimle qalir.
Ruslan: Birdenem, bes bugun de sheherde olmasalar nece? Yaziq Sevda evde tek qalmaga qorxsa ve hem de en yaxin refiqesi sabah gedeceyi ucun onunla son gecelerini birlikde kecirmek istese, onda da icaze vermezler? ))
Nermin gulumseyerek: Ay seni Ruslan! Bu hardan aglina geldi? ))
Ruslan: Seven bir ashiqin aglina her cur sheytani fikirler gelir, sevgilim )) Ne deyirsen, zeng edek Sevdaya?
Nermin derinden nefes alaraq: Edek de! Edek gorek ne deyir, deyerek Sevdaya zeng edib ona oz planini danishdi. Sevda evvelce Nerminin heqiqeten onunla deyil de, Ruslanla qalacagini eshidende onu Ruslana qisqansa da sonra bu ushaq kaprizlerini dayandirib ona berk-berk ehtiyatli olmasini tapshiraraq nehayet ki, Nerminin icaze erizesinin altina oz imzasini atdi. Nermin onunla danishdiqdan sonra eve zeng edib nenesi ve anasina bu axsham Sevdayla qalmaq istediyini deyib onlari da yola getirdi. Daha dogrusu, bunun ucun ele de genish aciqlamaya ehtiyac duymadi. Cunki anasigil onun getmezden evvel son gecesini refiqesi ile kecirmesine normal baxaraq ona ele ilk cumlesinden son icaze vermishdiler. Belelikle, o, yeniden Sevdaya zeng edib evden icazesini aldigini da bildirdikden sonra telefonu sondurub gulumseyerek Ruslanin