sernishinler bir-bir qapida gorunmeye bashladi. Ruslan heyecandan bilincsizce ayagini yere doyub bir deqiqeden bir qolundaki saata baxaraq artiq hovselesinin tukendiyini anlayarcasina novbeti defe saata baxdi. Bashini qaldiranda yavash addimlarla qapidan iceriye daxil olan Nermini gorub qeyri-ixtiyari gulumsemeye bashladi. Beli, sadece gulumsedi. O, yerinde donub muqevva kimi onun addimlarini, hereketlerini izleyerken ne bir hereket, ne de bir jest ede bilmeyib eyni uz mimikasi ile ona tamasha edirdi. Ruslanin cisminde hereket eden sadece shiddetle doyunen ureyi ve beyninde ona ne edeceyine dair yol gostermeye calisharaq suretle firlanan onlarla fikir idi. Bir nece saniye sonra o, ozunu toplayib bu etaletden ve donuqluqdan cixarken heyecandan mentiqli shekilde dushune bilmeyib yaninda ailesinin de olduguna baxmadan Nermine dogru getmeye bashladi. Shahinin universitet imtahanlari sebebile gele bilmediyini, Valide nenenin ise bu izdiham icinde onu tanimayacagini dushunerek bu cesaretli addimi atirdi. Nermin Ruslanin gelishinden xebersiz oldugu ucun bashini ashagi salib elinde tutdugu camadani surerek atasigilin arxasinca gedirdi. Ruslan ona yaxinlashib heyecandan titreyen elleri ile yavashca onun elinden tutub gulumseyerek picilti ile: Xosh geldin, sevgilim ))
Nermin bir anda diksinerek ona kimin toxundugunu bilmek ucun yavashca cevrilib elini tutanin Ruslan oldugunu gorunce ne edeceyini bilmeden qeyri-ixtiyari shekilde gulumseyib teeccuble: Ruslan? Buraya niye gelmisen axi? )) Atagil indi gorecek.
Ruslan eyilib yavashca onun uzunden opdu ve hele de elini buraxmadan: Birdenem, seni gormek ucun artiq gozleye bilmedim. Yoxsa sevinmedin meni gorduyune? ((
Nermin: Elbette sevindim. Delisen? ))
Ruslan onun sozunden sevinib: Seni sevirem, Nerminim. Hem qorxma onlar gormur bizi.
Nermin yavashca elini onun elinden cekib: Amma her an gore bilerler. Get birazdan gorusherik. Men de seni sevirem, deyerek ondan uzaqlashib iti addimlarla ozunu atasigile catdirdi.