e Nerminin tek bir baxishi ile Ruslana yashatdigi heyecanin neticesi kimi delicesine sevisherek evlilik heyatlarinin ilk gunune cox gozel shekilde bashladilar.
Bu boyuk sevgi, yeqin ki, onlarin her gununu bele ishiqlandirib, oz isti nefesi ile daim onlara heyat verecekdi. Artiq onlar her anin deyerini, qiymetini bilerek bir-birine guvenle tutunub, duygulari, arzulari, ehtiraslari ile bir-birini sevib, sonsuz sevgiden ebedi xoshbextliye geden yolda birge addimlayib qarshilarinda dayanan gozel heyata qucaq acmishdilar...


Heyata insan ne ucun gelir? Bu suali evveller ozume versem de hec bir cavab ala bilmirdim. Ela vaxt oldu ki, bunun cavabinin arzularina catmaq oldugunu dushundum. Bezen cavabin sadece heyat yolunda bizi idare eden boyuk quvve terefinden el-ayagimizda gorunmez iplerle idare edildiyimiz oldugunu dushundum. Bezen ise cavabin heyatda daim yukselmek ve enmekden ibaret oldugunu dushundum. Bezen... Bezen... Bezen... Bezenler coxaldiqca men de o suala mentiqli shekilde tapa bilmediyim cavablar icinde cash-bash qalaraq nehayet ki, onu cavabsiz qoymaq qerarina geldim. Ancaq bir gun anladim. Anladim ki, biz heyata sadece sevmek ucun gelirik. Bu heyata ilk once Allahimizi sevib sonra onun bizimcun yaratdiqlarini, bizi dunyaya getiren muqeddes varliqlari, sahib olduqlarimizi, yashadiqlarimizi, gorduklerimizi, duyduqlarimizi, hiss etdiklerimizi -bir sozle- heyatda bize Ulu Tanrinin bexsh etdiyi butun insanlari, canlilari, varliqlari sevmek ve onlarin deyerini bilerek her an Ona shukur etmek ucun gelmishik. Sevgi ise bu yolda bize yol gosteren yegane unsur olaraq yaradilib ve bize bexsh edilib. Ona gore de hamimiz sevginin nece ilahi bir hiss oldugunu derk edib onu daim icimizde, qelbimizde boyuderek en kamil noqteye yukseltmeliyik. Cunki sevgi insanligin cixilmaz ve qaranliq bir yola dushduyu bugunku dunyamizda bize lazim olan yegane zeruretdir. Gec ya tez her kes sevginin nece guclu ve her sheye qadir bir duygu oldugunu anlayacaq. Sizden isteyim, gec