t gorunen bu sahil indi oraya dincelmek ve gezmek ucun gelen insan izdihamindan taninmaz halda idi. O, buraya bugun olanlari yeniden dushunmek, etdiyi sehvi nece duzelde bileceyini gotur-qoy etmek ucun gelmishdi ancaq yanilmishdi. Ruslan da bunu anlayaraq orada 15 deqiqe qaldiqdan sonra eve uz tutdu.
Nermin dushdan cixib biraz ozune gelmek ucun yatagina uzandi. Yene bugun olanlari xatirlamaga calishdi ancaq nedense bugun Ruslanla yashadigi gozel ve eylenceli deqiqelere deyil sadece ve sadece o ana-o gozlenilmez opushe toplanirdi butun fikri: Off, Ruslan axi niye bele eledin? Niye menim iki ildir Cavidden bele esirgediyim ilk opushumu elimden aldin? Bundan sonra seni heyatimdan cixarib unutmaga calishsam bele bu mumkun olmayacaq. Axi, hansi qiz onu ilk defe open oglani unuda biler ki?... Men anlamaliydim onun sozlerinden, baxishlarindan... Anlamaliydim ki, tez-gec bu olacaq... Gorursen, Nermin ozune bele etiraf ede bilmirsen, guya anlamadigini deyirsen ancaq cox yaxshi bilirdin ki, o niye bele mehriban ve yaxin olmaga calishir sene. Bile-bile yene de susdun ve onun bu qeder ireliye getmesine icaze verdin. Indi de deyirsen ki, niye bele oldu. Tek gunahkar ozunsen, sen Ruslana bu sheraiti yaratmasaydin indi butun bunlar yashanmayacaqdi. Oz cezandir cekirsen. Artiq aglin bashina geldi, bildin ki, onunla olan munasibetin bir gun bitmeliydi. Ve bitireceksen de, deyerek o telefonunu eline aldi ve Ruslanin nomresini silmekle verdiyi bu qerari heyata kecirmeye bashladi.
Ruslan eve geldi, cox yorgun idi ona gore de ilk olaraq bu yorgunlugu atmaq ucun dush qebul etmeli oldu. Dushdan cixib yatagina uzanaraq hele de uzerinde olan gunun yorgunlugunu cixarmaga calishirdi ki, ele bu vaxt telefonuna zeng geldi. O, emin idi ki, bu zeng Nerminden deyil ona gore de konulsuz shekilde telefona baxdi ve cavab verdi: Alo!
Eldar: Alo! Salam, dostum. Necesen?
Ruslan: Sagol, Eldar yaxshiyam. Sen necesen?
Eldar: Men de yaxshiyam. Ne olub sesin bele pis gelir? Yoxsa Nermin seninle