e calishdi.
1 HEFTE SONRA...
Ruslan ishden cixdi, Eldarla sagollasharaq mashina eyleshdi, qalstukunu cixardiqdan sonra telefonu goturub nomre yigdi ve qarshi terefin cavabini gozledi: Alo! Salam, Sebine. Necesen?... Men de yaxshiyam, cox sagol... He, bagishla ki, coxdandir axtara bilmirdim seni, axir ki, bugun vaxt tapdim ))... Yox, hec bir problem yox idi, sadece biraz bashim qarishiq idi...Ne ise. De gorum ne ishle meshgulsan?... Lap yaxshi, onda hazirlash gelirem seni goturmeye... Yeqin ki, tixaclari da nezere alsaq, mmm yarim saata cataram... Oldu. Helelik!,deyib mashini ishe saldi.
O, yol boyunca son bir heftenin nece kecdiyini fikirleshirdi: Yox, Ruslan, senincun kabus kimi kecmish bu 1 hefteni xatirlamamaq daha yaxshi olardi. Onsuz da heyatinin en pis heftesini kecirmisen indi de xatirlamaga calisharaq bu yeni hefteni de korlayacaqsan. Olan oldu, kecen kecdi. O, heyatina girdiyi kimi ele bir anda da cixib getdi... Ah, Nermin, Nermin!... Niye axi?...
O, sozunu tamamlamamish susub yoluna davam etdi ve bir nece deqiqe sonra Sebinegilin binasinin qarshisinda mashini saxlayib onun gelmesini gozledi. Onlar gorushub birlikde hemishe getdikleri restorana gederek lezzetli bir sham yemeyi yediler. Ruslan oz taleyi ile barisharaq Sebineyle gorushmeyi qerarlashdirmishdi. Yox, bu hec de onun Nermine olan sevgisinin oteri oldugu anlamina gelmirdi. O, ne qeder cox istese de onunla danishmagi, onun sesini eshitmeyi ancaq bunu ede bilmemishdi, qururu ona bu addimi atmaga imkan vermemishdi. Hem de o, bir xanimin isteyine zorla qarshi gelecek xarakterde biri de deyildi axi. Nermin onu axtarmamasini, zeng etmemesini deyerken ne qeder qeyri-ciddi olsa da, Ruslan bunu tam ciddi qebul edib onun isteyine qarshi cixmamaqcun elinden gelenin daha coxunu etmeye calishdi. O, dozdu, sebrle gozledi. 1 hefte boyunca her an onun zengini, mesajini gozleyerek belke onu heqiqeten de bagishlayar ve axtarar deye icinde bir umid besleyirdi. Ancaq o, bu umidsizce gozleyishin menasiz