baxaraq: Nermin, hec kim bizi muhakime edib etdiyimizin sehv ve ya dogru olduguna qerar vere bilmez. Biz sadece hiss etdiyimiz kimi davrandiq ve bu sadece bizi maraqlandirar, bashqalarini deyil. Hem onlar bilseler ki, bu opush mene neyi subut etdi onda umumiyyetle meni qinamazlar.
Nermin: Sen neyi subut etdin ki?
Ruslan: Sevgimin qarshiliqsiz olmadigini. Axi, sene demishdim ki, isbat edecem senin de mene ashiq oldugunu ))
Nermin onun bu eminliyinden esebileshib: Sen ancaq oz dediyini isbat etmek ucun opurdun meni? Inana bilmirem sene, Ruslan. Bu qeder eqoist oldugunu bilmemishdim, deyerek ayaga qalxdi ve oradan ve Ruslandan uzaqlashmaga calishdi. Ruslan onun arxasinca gederek qolundan tutub saxladi: Nermin, bagishla meni, yene seni incitdim bilmeden. Inan men sadece calishirdim ki, biraz kefin acilsin, cunki etdiyin hereketden utanib sixilirdin. Ona gore de senin biraz rahatlaman ucun zarafatla dedim o sozu ))
Nermin onun haqqli oldugunu anlayaraq: Bu axirinci olsun. Bir de menimle bele zarafat etme, Ruslan.
Ruslan daha da yaxinlasharaq onu qucaqladi, alnindan zerifce operek gulumsedi: Soz verirem ki, bir daha tekrarlanmayacaq. Seni canimdan cox sevirem, Nermin, deyib ona berk-berk sarildi. Nermin ona qarshiliq vermeye calisharaq nazik qollarini onun cusseli bedenine dolayib picilti ile ilk defe: Men de seni sevirem, deyerek ona oz sevgisini etiraf etdi.
Ruslan qulaqlarina inana bilmirdi, eshitdiyi etiraf onu ele sevindirmishdi ki, sadece Nermini qollarina qaldirib bu sevincini her kesin gozu onunde doya-doya yashamaq isteyirdi. Nermin ona baxib gulumseyerek: Ruslan, bir delilik etsen dediklerimi unutmali olacaqsan )) Ona gore de ozune gel, sakitlesh ve meni eve apar, gecdir artiq.
Ruslan: Bash uste! Menim meleyim )), deyib onun elinden berk-berk tutaraq evlerine apardi.
Binalarina catmamish Nermin dayandi: Ruslan, bilirsen de heyetimize qeder gele bilmersen ))
Ruslan: Bilirem amma yene de gelmeli olacam cunki mashini orada saxlamisham ))