deqiqe sonra onlar artiq kafeye catdilar. Nermin buraya daha evvel de gelmishdi ona gore de gulumseyerek Ruslandan sorushdu: Ruslan, siz eminsiniz ki, burada seher yemeyi olur? ))
Ruslan: Elbette eminem, men demek olar ki, cox vaxt bu kafede yeyirem seher yemeyimi, hem ish yerime de cox yaxindir. Siz burada olmusunuz evvel?
Nermin: Olmusham amma menim gorduyum qederile menyuda Seher yemeyi yox idi. Yeqin bizim seher yemeyi anlayishimiz ferqlenir bir-birinden ))
Ruslan: Hmmm... ola biler. Hem ne ferqi var esas odur yediyin lezzetli olsun ve seni doydursun )))
Onlar her kisi Ruslanin cavabina gulerek kafeye daxil oldular. Menyunu secdikden sonra eyleshib yemeye basladilar.
Nermin: Ruslan, cox sagolun her sheye gore.
Ruslan: Neye gore? Men beyem nese etmishem ki?! ))
Nermin: Elbette etmisiniz, meni bugun tek qoymadiniz, sizinle sohbet etmek imkani verdiniz hetta mene gore ishden qaldiniz, indise mene cox lezzetli "SEHER YEMEYI" qonaqligi verirsiniz ))) Ona gore de cox minnetdaram size. Mene dostdan da artiq olmusunuz bugun. Teshekkurler!
Ruslan gulumseyerek: Menimcun xoshdur, Nermin. Teki, siz biraz da olsa ozunuzu yaxshi hiss edin. Men elimden geleni etmeye haziram. Yeri gelmishken mene gore "seher yemeyi", size gore ise "nahar" sayilan bu yemek xoshunuza geldi mi? Dediyim qeder lezzetli saymaq olar? ))
Nermin: Mmmmm! Eladir! Soz ola bilmez )))
Bu vaxt Nerminin telefonuna zeng gelir, zeng eden Sevda idi, Nermin telefonu acib cavab verir: Alo, he Sevda... Yaxshiyam indi, narahat olma... Yox, orda deyilem,indi bashqa yerdeyem... Cox sagol,canim diqqetincun... Aha, yaxshi, sonra danishariq. Zeng edecem sene ozum... Helelik.
Nermin telefonu sondurub stolun ustune qoydu. Bir nece deqiqe sonra onlar artiq yemeklerini qurtarib kafeden cixmaga hazirlashirdilar ele bu vaxt yene telefon calmaga bashladi, Nermin kimin zeng etdiyine baxmaqcun telefonu cantadan cixardi. Bu defe ise zeng Cavidden gelirdi, onun uzunun ifadesi yeniden deyishdi. Esebi halda