Qız:Niyə bunu elədin?
Oğlan:Çünki artıq səni sevmirəm.
Qız:Bu qədər?
Oğlan:Daha nə istəyirsənki?

Qız göz yaşlarını silirdi...davamını oxuya bilmirdi,sevgilisinin dediyi sözlərə inana bilmirdi.. Bütün ömrünü və özünü həsr etdiyi insan.Acı onun urəyini yeyib bitirirdi,boğazı düyünlənmişdi.Heçnə demədən öz otağına çəkildi,ağ vərəq və qələm götürüb şəkil çəkməyə başladı.Nə vaxt canı yansa belə edərdi.Yalnız onu düşünürdü.Necə belə edə bilərdi?O hisslər,birlikdə keçirdikləri o qədər vaxt - bütün sözlər,vədlər, - hamısı keçib getmişdi və geri qaytarmaq mümkün deyildi.Heçvaxt.Bircə an hərşeyi dəyişdi,o başqasını tapdı.Əldən heçnə gəlməzdi,- heçnə.Bu iki sözün mənasını başa düşərək o bütün həyatının anlamını anladı.

Oğlan üzr istəmək və... üçün onun otağına girdi amma onu yerdə yatan halda gördü.Qızı öpüşləri ilə sararaq onun üçün nəsə etməyə çalışırdı.Amma o,qanlar içindəydi,gec idi.

Oğlan qışqırırdı: Yaşa,sən yaşayacaqsan!!!

Amma o,gözlərini bağladı və bu oğlanı çox sevən,itirmək istəməyən cavan gözəl qızı xatırladı.O,ailəsini və dostlarını atmışdı,ona görə kimsə acı çəkirdi və nəticədə öldü amma bunlar heçbiri vecinə deyildi,sevdiyi yanında idi.Əgər hərşeyin belə olacağını bilsəydi heçvaxt belə davranmazdı.Həmin oğlan olmamış olardı və ailəsi daim yanlarında olan qızlarını sevərdilər.Həmin an,gözlərinə pərdə enəndə,artıq bədəni heçnə hiss etməyəndə o yanında oturan sevdiyini gördü.O,uşaq kimi ağlayır və nəsə deyirdi.Qız heçnə eşitmirdi,sadəcə bəzi parça-parça sözlər gettikcə daha da boğuq səsə çevrilirdi.O,(qız) gülümsəməyə çalışırdı və hətta həyatının bəzi məqamlarında bəxtinin gətirdiyini düşünürdü.Sevdiyinin hər zaman yanında olacağına inandığı məqamlar..O,(qız) onu elə gözəl sevirdi ki,kinolarda sevilən kimi,kitablarda yazılan kimi.Gücünün bittiyini hiss edirdi güclə əlini oğlana uzattı.Oğlan təcili yardıma zəng vurmağa cəhd edəcəkdi ki,onun ürək döyüntüləri dayandı.Üzündə gülümsəmə və soyuq baxış qaldı.Xoş bir istilik bütün bədəninə yayılırdı və