səsə arxaya çevrildi.Oqtay onunla nəfəs qədər yaxın dayanmışdı.Humay onun bozçalar gözlərinə baxıb ağlayırdı.Oqtay onun üzünü ovcuna alıb barmaqlarının ucu ilə axan göz yaşlarını silməyə başladı...

Humay dayanmadan səssizcə göz yaşı axıdırdı.Oqtay yumşaq hərəkətlə barmaqlarının ucu ilə onun göz yaşlarını silirdi.Humay onun bozaçalar gözlərinə baxanda özünü itirirdi.Oqtayın əllərini onun yanaqlarından çəkmirdi.Humay ondan uzaqlaşma qistəsə də, güc tapa bilmirdi.Vütün bədəni titrəyirdi.
-Ağlama...Yalvarıram, ağlama....
Oqtayın yanıqlı səsi Humayın ürəyini titrətdi.Onun nəfəsini üzündə hiss etməyə başladı.
-Humay, yalvarıram sənə...Ağlama....
Humay isə dayanmq bilmirdi.Gözlərini Oqtayın bozaçalar gözlərinə zilləyib səssizcə ağlayırdı.Oqtay yavaşca göz yaşlarını silirdi.
-10 il...
-Sus...Heç nə demə...Heç nə eşitmək istəmirəm...Yetər ki, sən ağlama...
Humay alt dodağını dişlədi.Gücsüzlükdən yanına düşmüş qollarını qaldırdı.Titrəyən əllərini Oqtayın üzündə gəzdirməyə başladı.Oqtay əllərini onun üzüdən çəkməyərək gözlərini yummuşdu.Humay gözlərindən damcılar tökülə-tökülə titrəyən əllərini Oqtayın üzündə gəzdirirdi.
-Niyə?...
-Nə niyə??...
-Bu 10 il...
-Humay...Yalvarıram...Sus...
Oqtay əllərini yavaşca onun üzündən çəkdi.Gözlərini açdı.Hmay bu dəfə gözlərindəki ağrını hiss elədi.İçi yanmağa başladı.Əllərini astaca onun üzündən çəkdi.Oqtay Humayın ağladığnı görəndə məhv olurdu.Onu qolları arasına alıb sakitləşdirməyə başladı.Humay isə dayanmadan ağlayırdı, hıçqırırdı.
-Şşş...Sakit...Ağlama...
Oqtay bunu desə də özü də səsizcə göz yaşı tökürdü.
-Axı...niyə?...Niyə,Oqtay?!...
Oqtay onun nəyi nəzərdə tutduğunu başa düşüb onu özünə daha bərk sıxır.Qapalı gözlərinin arsından süzülən damcılar Humayın saçlarına tökülürdü.Humay başını qaldırıb ona baxdı.Oqtay gözlərini açdı.Humay əlini onun üzünün çapıq olan tərəfində gəzdirdi.Göz yaşları dayanmdan axırdı.
Birdən çalınan telefon zəngi ikisinin təəccübünə səbəb oldu.Oqtay telefonu çıxardıb ekran