z deyə?!..Lazım deyil mənə sizin vicdanınız!...Siz də, atam da bunları polislərə verməli idiniz...Amma indi isə hər şey mənim istədiyim kimi olacaq!!!
-Amma..
Səlim ağzını açmağa macal tapmamış Oqtay kəskin şəkildə onun sözünü kəsdi.
-Atamın ölümünə şahidlik etdiniz, hələ üstəlik heç nə olmamış kimi "infaktdan dünyasını dəyişdi" başlığı yapışdırmısınız ölümünə!...Əgər mənim əlimə bu lənətəgəlmiş sənədlər keçməsəydi, bəlkə də dünyanın ən avam adamı olacaqdım, Səlim əmi!...
Bunları deyib hirslə pencəyinin cibindən sənədləri çıxardıb stola çırpdı.Səlim daşa döndü.
-Əgər mənimlə razılaşmasanız, bütün bildiklərimi polisə anladacam!
-Sən...polisə..inanırsan?!...
-Bir hüquqşünas kimi ədalətin varlığına şübhə edirəm,Səlim əmi...Amma əgər mənimlə razılaşmasanız, olan qalan gücümü səfərbər edəcəm...Buna heç, amma heç şübhəniz olmasın!...
Oqtayın qan çanağına çevrilmiş gözlərini görəndə Səlim azacıq qorxdu.
-Yaxşı..Amma yalvarıram...
-Yalvarmayın,Səlim əmi...Nə siz, nə də aatam...Heç kim mənə yalvarmasın!...Bundan sonra mənə yalvarmaq yoxdur!...Heç kimə acımaq da yoxdur!...
Səlim qarşısında dayanmış cavan oğlana baxıb daşa döndü.
-Qərarınızı verin, Səlim əmi...Razısınız, ya yox?!...
Səlimin gözləri daha da böyüdü.
-Nə istəyirsən?...
-Bütün cahan səs yayırsınız ki,mənim atamın ölümündə, yəni infarkt olmasında sizin əliniz var, Səlim əmi...
-NƏ?!...
-Bəli!...Hələ üstəlik mən sizinlə düşmənəm...
Oqtayın kinayəli danışmasından özünə gələ bilməyən Səlim əlini hirslə stola çırpdı
-Oğlum, sən...-səsi əsəbindən titrəyirdi.
-Mən nə, Səlim əmi, mən nə?!...Siz ikiniz -atamla sən məni öldürdünüz daha!...Bundan sonra heç kim qarşısında əvvəlki Oqtayı görməyəcək!...
Səlimin bütün bədəni boşaldı.Key kimi stula çöküb başını əlləri arasına aldı. Çuxura düşmüş gözlərini qaldırıb Oqtayın üzünə baxdı.Oqtay əsəbdən titrəyən bədəni getdikcə sürətlə əsirdi.
-Səlim əmi!...Mən gözləyirəm!...Ya hə, ya da yox!...
-Axı niyə?...Niyə məndən belə amansız qərar