i bilsəm?!...Oqtay, sən bunları nəzərdə tutrdun?!...
Fuadın gözlərindən yaş damcılanmağa başlandı.
_Yox!...Yox,yox, yox!!!...Oqtay belə adam deyil!...Mənim xilaskarım...Mənim atamla qardaşım...Mənima rxam və dayağım...Sən belə insan deyilsən,Oqtay...Qoy dünya ayaqlarıma qapansın, inanan deyiləm!...
Fuadın əlindəki qovluq sürüşüb yerə düşdü.
-Mən səni xilas edəcəm,qardaşım....Nəyin bahasına olursa olsun!...
* * *
Humay baxışlarını Pqtayın gözlərindən ayıra bilmirdi.Oqtayla nəfəs qədər yaxın idilər.
-Oqtay..
-Eşidirəm...
-Niyə?!...
-Sus, Humay...Yalvarıram, sus...
Aygünün qaça-qaça onlara tərəf gəlməsi ilə yerində dayanması bir oldu.Gözləri dolmağa başladı.Əlləri ilə ağzını tutdu.Gördüyü mənzərə onun qəlbinə iynə kimi sancılırdı.Astaca, gözüyaşlı, onlar baaxa-baxa geri qayıtdı.
-Aygün məsələsi necə olacaq?
-Mən onu sevmirəm,Humay...
-Bilirəm, amma sənin bildiyin nəsə var ki onu qoruyursan...Nəyi bilirsən, Oqtay?..Sən bu qəlbin daha nələrə tab gətirib?!..
Humay danışdıqca göz yaşları sürətlənirdi.Oqtay əlinin tərsi ilə onun göz yaşlarını sildi.
-Aygün bilir...
-Bilir?!...Nəyi bilir?...
-Məni...
-Səni?!...Oqtay, yalvarıram...
-Yalvarma...
Oqtayın sərt danışığı Humayı azacıq özünə qaytardı.Oqtaydan aralanıb göz yaşları sildi.Oqtayın gözlərinin içinə baxdı.
-Nəyi bilir?
-Mənim başıma gələnlərdə əsl səbəbkarı...O maşında o olmalı deyildi...Bu səhv idi...
-Oqtay, adam dili ilə danış...Nəyi nəzərdə tutursan?...
-Qədirin əvvəlki sürücüsü Qədiri şantaj edirdi.Qədri də onu aradan qaldırmağa qərar verdi.Bir nəfəri çağırdı.
-Kimi?
-Tanımıram...Amma Qədirə yaxın biri idi....O adama lazimi tapşırılarını verdi.O da razılaşdı.Ölüm hadisəsi qəza kimi qələmə verilməli idi....Aygün bilmədən o maşında əyləşdi...O adam nə qədər çalışdısa, Aygünü çıxarda bilmədi...
-Oqtay, axı niyə hər şeyi başa salma qistəmirsən?!...
-Çünki istəmirəm...Humay, mənim nələr yaşadığımı bilmirsən....
-Oqtay..
-Humay, mənə belə baxma...
-O zaman danış...Hər şeyi...Bilməyə