s indi?!...
-Yox!...Yenə də inanmıram!...Dünya dağılsa da inanmayacam!...Məni mən edən biri haqqında heç vaxt pis düşünmərəm!...İndisə danış!....Hər şeyi!...
-Axşam!...
Fuad ağzını açmağa macal tapmamış Oqtay ildırım sürətilə otaqdan çıxdı.Fuad cəld döşəməyə, sonra tumbanın içinə baxdı.Qovluqlar yerində deyildi.
-Dur!...
Fuad qaçaraq Oqtay çatdı.Oqtay qapının ağzında idi.
-Susacağını bilirəm,Fuad...
Soyuq baxışlarla Fuadı süzüb evi tərk elədi.
* * *
-Sunay, sakitləş..
-Səidə, gəlmədi...Mənə nifrət edir...Sevmir məni...
Sunay bunları deyib stula çökdü.Səidə əlindəki bıçağı stola buraxıb Sunayı qucaqladı.
-Sunayım, sakitləş...
İki bacı da ağlayırdı.
-Nə baş verib?!
Humayın səsini eşitdiklərində ayağa qalxdılar.
-Heç nə,Humay xanım..
Sunayın qızarmış gözlərini görən Humayın ürəyi ağrıdı.Başı ilə Səidədən çıxmasını istədi.Səidə bacısının çiyinlərini sığallayıb çıxdı.Humay Sunayı qucaqladı.
-Ağlamayın, Sunay xanım...
İkisi də ağlayırdı.
Biri oğlu üçün...
Biri isə...


-Oqtay bəy, Qədir müəllim...
-Aydındır,-Oqtay soyuqqanlılıqla cavan oğlanın sözünü yarımçıq kəsdi.
Oqtay cəld pilləkanlarla yuxarı qalxdı.Qədirin katibəsi yerində deyildi.Oqtay qapını döymək istəyirdi ki, içəridə gedən söhbət onu dayandırdı.
-Qədir, Oqtay axmaq deyil!...10il burada çalışan, altını-üstünü bilən birini aldatmaq o qədər də asan görünməsin sənə!...
-Hələ də anlamıram,Rafiq...Onu burada saxlayan nədir?!...Atası Ramilin qisası yoxsa başqa şey?!...
Oqtay Qədirin kinayəli danışığına yumruğunu sıxdı.
-Yəni düşünürsın ki, başqa şey var?!...
-Niyə də olmasın?!...Rafiq, bizim bilmədiyimiz nəsə olmalıdır...Yoxsa intiqam atəşi ilə illərlə yanan biri Humaya bütün kartları açmazdı...
-Humay....
-Nə demək istədin sən, Rafiq?!...
-Bizim Oqtayımız təsadüfən o qıza aşiq olmayıb ki?!
İkisi də gülüşdülər.Oqtay yumruğunu sıxıb gözlərini yumdu.
"İxtiyarım olsaydı, ikinizi də elə burdaca gəbərdərdim, alçaqlar!"
Başını çevirib uzaqdan katibənin gəldiyini gördü.Tez özünü ələ