başladı. -Sizin də,Oqtay bəy! Mənə niyə zəng vurmusunuz? -Sizə göndərdiyim kağızlara göz atdınız? -Oqtay bəy, gəlin açıq danışaq! Mən sizin niyyətinizi başa düşmürəm.Siz məndən nə istəyirsiniz axı?Atamı mənim gözümdə alçaltmaq, yoxsa özünüzü günahsız kimi göstərmək? Mən sizin dediklərinizə inanmıram! -Humay xanım, yalanı kimə danışırsınız-danışın, amma özünüzə-yox! -Oqtay bəy, siz nə demək istəyirsiniz? -Mən insanların gözülərinə baxanda onların necə biri olduğunu deyə bilirəm,Humay xanım. -Doğrudan?-acı kinayə ilə soruşdu. -Siz mənim dediklərimə inanırsınız, sadəcə olaraq qərarsızsınız! -Bunu hardan çıxardırsınız? -Kamal bəylə söhbətinizi bilirəm. -Nə?! -Narahat olmayın, sizdə mənim adamın yoxdur. Mən Kamalı tanıyıram.Çox gözəl bilirəm ki, sizə hər şeyi aydınlaşdıran olsa, o aydınlaşdıracaq! Humay bir anlıq susdu. Dəstəyin o bir başında olan Oqtay da susmuşdu. -Humay xanım, qərarınızı bilmək istəyirəm. -Oqtay bəy, atam sizinlə oyuncaq kimi davrandı deyə... -Atanız mənimlə hesablaşmalı olub,Humay xanım. Mən onu məcbur etmişəm.-sərt şəkildə Humayın sözlərini yarımçıq kəsdi Humay gözlərini yumub açdı. Nəfəsi çatmırdı. -Siz...siz... məndən nə istəyirsiniz axı? -Qürurlu olduğunuzu bilirdim, amma bu qədər çevik düşündüyünüzü bilmirdim,-deyib gülümsündü.-Qərarınızı verin! Həqiqəti öyrənmək üçün nələrə əl atacağnızı bilmək istərdim. Bu qədər!-sərt çəkildə deyib zəngi sonlandırdı. Humay əlindəki telefona baxıb hirslə stola qoydu. -Humay xanım?-Səidə yaxınlaşıb soruşdu.-O adam sizə nəsə dedi? Başa düşürəm, mənim vəzifəm deyil, amma mən sizə görə narahat oldum.Bağışlayın,-deyib başını aşağı saldı. -Yox, Səidə xanım, narahat olmayın.Ciddi bir şey deyil,-deyib əyləşdi. * * * -Qardaşım, sən nə istəyirsən axı qızdan? Oqtay sərt üz ifadəsi ilə dostuna baxdı. -Sadəcə olaraq, həqiqətləri öyrənsin! Vəssəlam! -Yaxşı, tutaq ki, öyrəndi, sonra? -Sonrasını özü qərar verər, Fuad, baş-beynimi aparma! Oqtay ayağa qalxıb klubu tərk etdi.Fuad onun arxasınca baxaraq başını yellədi.Barmendən