, siz yox!...Mənimlə razılaşmaqdan başqa çarəniz yoxdur...Qəbul edin bunu!...
Səlim qarşısında dayanmış cavan və yaraşıqlı oğlana baxıb udqundu.
-Yaxşı!...
-Nə yaxşı,Səlim əmi?!-acı kinayə ilə soruşdu.
-Sən necə istəyirsənsə, elə də olacaq!...Amma...
-Heç bir "amma" yoxdur!...Aydındır?!
Səlim onun nifrətdən alışıb gözlərinə baxanda qorxdu.
-Hər şeyi bilmək istəyirəm, Səlim...Eşidirsiniz?!...Hər şeyi!...Holdinqin idarə olunması ilə bağlı hər şeyi...
* * *
-Qədir, əgər sən-sənsənsə, Oqtay da Oqtaydır!...
-Rafiq, narahat olma!...
Rafiq Qədirin rahat danışmasını anlamayıb hirslə başını buladı.
-Qədir, özünə bu qədər güvənmə!
-Əsl o, özünə bu qədər güvənməsin,Rafiq!...Məni hələ tanımır...Nələr edə biləcəyimi bilmir...
-Doğrudan?!...Niyə bu qədər əminsən özünə?!...Oqtayın ən zəif nöqtəsini tapmamışıq hələ,Qədir!...
-Hə...10 ildir ki, tapmamışıq...
* * *
Fuadla Sunay divanda oturub bir-birlərinə baxırdılar.Kərim baba ayaq üstə dayanıb onları seyr edirdi.Sunay əlini oğlunu üstündə gəzdirmək istəsə də buna risk etmirdi.
-Fuad, bəs o qadın?!
Sunay suallarını çəkinə-çəkinə verirdi.Kərim baba bunu görürdü.
-Mehriban xalanı deyirsiniz?!...
-Hə...
Fuadın üzündə güllər açıldı sanki.
-Oqtayın ayaqda durmasına kömək etdi...Mənə də çox şeyi öyrətdi...
Sunayın göz yaşları dayanmaq bilmirdi.Səssizcə ağlayırdı.
-Xahiş edirəm,ağlamayın...
Fuad onu bağrına basdı.Sunay əllərini oğlunun boynuna doladı.
-Balam...Məni balam..
Sunay əllərini Fuadın üzündə gəzdirməyə başladı.Fuadın da gözləri dolmağa başladı.Sunayı barmaqları ilə onun göz yaşlarını silib ağlayaraq dedi:
-Ağlam, balam...Yalvarıram, ağlama...
Fuad əllərini qaldırıb Sunayın göz yaşlarını sildi.
-Ağlamayın...
Kərim babanın da gözləri dolmuşdu.Qapının açılması ilə diqqətlər oraya yönəldi.Səidə qızı Günayla qayıtmışdı.Əllərində 2 balaca sellofon torba var idi.Fuad tez ayağa qalxıb onların ynına gəldi.Əllərindəki torbaları götürüb mətbəxə apardı.
Səidə Günayla təəccüblə bir-birlərinə