baxırdılar.Sunayın gözləri gülürdü.Kərim baba inamlı tərzdə başını tərpətdi.
-Afərin sənə,Oqtay!...
Hər üçü Kərim babaya baxıb gülümsədilər...

35-CI BOLUM
Humay kürəyini iş kreslosuna söykədib gözlərini yumdu.Hər şeyi sanki təkrar yaşadı...
10 İL ƏVVƏL...
-Qızım, axı niyə?!
-Off!...Ana, mənim uşaqlığımın bir hissəsi orada keçib axı...
Səidə Səlimə baxıb başını narazılıla yellətdi.Səlim xəfif təbəssümlə ayağa qalxıb qızın yanağından öpdü.
-Yaxşı, balam, get, amma gec qayıtmaq söhbəti yoxdur!...Danışdıq?!
-Yaxşı..
Humay 15 yaşlı qız idi onda.Londondan Bakıya 1 həftəlik gəlmişdi...
Humay uşaqlığının bir hissəsinin keçirdiyi məhəlləyə gələndə hamının nəzərləri ona yönəldi.Uzaqdan bir qız ona baxa-baxa yaxınlaşdı.Humaya bir anlıq elə gəldi ki. bu qızı hardasa görüb.Qız ona yaxınlaşdıqca gözləri böyüyürdü.
-Aaa...Humay?!...Bu sənsən?!...
Humay qarşısında dayanmış qıza təəccüblə baxdı.
-Bəli, mənəm..Bağışlayın...Amma tanımadım...
-Aygünəm....Tanıdın?!...
Humay dodaqlarında geniş təbəssü yarandı.
-Aygün...İnana bilmirəm...
İkiqız bir-birlərini qucaqladılar.
-Aygün, gözlərimə inana bilmirəm...Bu-sənsən?!...
-Hə, Humay, mənəm...
2 qız göz yaşlarını saxlaya bilmədilər.Bir-birlərinə sarılıb qucaqladılar...
Qapının döyülməsi ilə xatirələrdən ayıldı.Gözlərini açdı.Əlinin tərsi ilə göz yaşlarını sildi.
-Girin!...
Ruslan şən təbəssümlə içəri girdi.
-Gəlmək olar?!...
Humay gülümsündü.
-Xeyr, cənab, olmaz...
-Nəm...Onda gedirəm...
İkisi də güldülər.Humay ayağa qalxıb Ruslanın yanına gəldi.
-Nəsə baş verib?!...
Humayın səsindəki gərginliyi hiss edən Ruslanın üzündəki sevinc kədərlə əvəzləndi.
-Şey...Humay, səninlə ciddi söhbətim var...
Humay Ruslanın halındakı dəyişikliyi sezdi.Asta, həyəcanlı səslə soruşdu:
-Nə baş verib,Ruslan?...
-Rəsul...
-Əgər sən onun mənə olan sevgisindən danışacaqsansa...-Humay hirslə sözə başladı.
-Yox, Humay-Ruslan cəld onun sözünü yarımçıq kəsdi.-Məsələ bununla bağlı deyil...
Ruslan sanki nəədənsə