n işarə ilə viski istədi. -Ehh,Oqtay!...Mən səni tanıyıram, dostum,-deyib viskidən içməyə başladı. Oqtay klubdan çıxıb maşınına əyləşdi.Maşını işə saldı. -Sən mənə inanacaqsan, Humay!... Artıq səhər açılmışdı.Humay adəti üzrə yatağından qalxıb vanna otağına getdi.Güzgüdə özünə baxıb düşünməyə başladı: "İlahi!....Bu adam manyakdır, nədir?!...Heç bir şey olmamış kimi ona inanmağımı gözləyir...Onsuz da bütün gecəni yata bilməmişəm..Axı niyə?! Niyə?! Niyə mən onun dediklərinə inanıram, onu müdafiə edirəm?! Niyə?...Off!!!...Ata, axı sən neylədin? Yox! Bir halda ki, özü deyirsə atam onu heç nəyə məcbur etdirməyib, onda belə də olmalıdır." Humay vanna otağından çıxdı.Dolabı açıb özünə paltar seçməyə başladı. "Yaxşı, Oqtay bəy...Demək məni sınamaq istəyirsiniz?!...Qoy siz deyən olsun! ...Amma məni sındıra bilməyəcəksiniz! Sizin zəhmli davranışlarınız varsa, mənim də əyilməz qürurum var!..." Humay əynini geyinərək güzgünün qarşısına keçir.Tumbanın üstündəki makiyaj ləvazimətlərini götürüb azacıq, hiss olunmayacaq dərəcədə makiyaj etməyə başlayır. "Kamal dayı bildiyini danışdı,indi də gəl bu manyakın mühazirələrini dinlə!...Off ya!!! Of!!!...Mən bir qərar verməliyəm: Ya holdinqi xilas etmək üçün başqa şirkətlərlə müqavilə bağlayacam, ya da ki...Ya da ki..." Humayın bütün bədəni boşalır.Stula çökərək qəhərlənir. "Nə edəcəm mən?! Valideynlərimin missiyasını yarımçıq qoysam, onlar məni heç vaxt bağışlamazlar axı..." Gözləri dolmuşdu.Səssizcə ağlamağa başladı.Göz yaşları yanağından ççənəsinə doğru süzülməyə başladı. "Ata...Ana...Axı niyə? Niy? Niyə məndən bunu istədiniz? Mənim başqa xəyallarım vardı...Bambaşqa xəyallarım vardı...Öz həyatımı özüm quracaqdım...Axı niyə mənə bunu etdiniz?...Mən sizə nə etmişdim axı?!..." Barmaqlarının ucu ilə göz yaşlarını silsə də, dayanmadan səssizcə ağlayırdı. Ayağa qalxıb çarpayıya tərəf gəldi.Tumbanın üstündəki balaca sandıqçada açarı götürüb tumbanı açdı.Oradan qovluq çıxartdı.Uzun müddət qovluğa baxdı.Qurumuş dodaqlarını yalayıb