güldülər.
-Yaxşı...Raziyam...Baöla...
-Burada yox, mələyim...Düş...
Humaya getdikcə daha artıq heyran olrdu.İkisi də maşından endilər.Qarşılarında bir restoran var idi.
-Oqtay, vallah mən heç nə anlamadı axı...
Şşş...Sakitləş, mələyim...
Oqtay əlindəki qırmzı lentlə onu gözlərini bağladı.Humayın əllərindən tutub onu irəli apardı.
Humay sadəcə gülümsəyirdi.
-Oqtay, haraya gedirəm mən belə?...
Oqtay Humayın yumoruna qarşılıq qulağına yaxınlaşıb ehtiraslı səslə dedi:
-Cənnətə gedirik...
Humay az qala huşunu itirəcəkdi.Oqtay əlləri ilə onu irəliyə doğru aparırdı.
5 dəqiqədən sonra Oqtay onun gözlərini açdı.Humay gözlərinə inanmadı.Gözləri yaşrdı, amma bu dəfə sevincdən idi.
Oqtay onun uşaqlıq arzusunu həyata keçirmişdi.
* * *
-Rəsul, ağlını başına yığ artıq!...Onsuz da Humay sənə dost kimi, qardaş kimi baxır...Mən bugün bunu gördüm...Oqtayın adını çəkəndə titrədiyini gördüm...Qardaşı, o səni heç vaxt sevməyəcək...
-Ruslan, rədd ol!!!
Ruslan hirslə qardaşına baxıb evi tərk elədi.Rəsul əlindəki viski şüşəsini hirslə divara çırpdı.
-Yooooooxxx!!!...Mən buna imkan verməyəcəm!...
Pencəyini əlinə götürüb qapını hisrlə açıb evdən çıxdı.Maşında əyləşərək onu işə saldı.Yüksək sürətlə sürməyə başladı.
Hirsindən gözü qıpqırmızı olmuşdu.Tez tez sükanı sıxırdı.
Axırda maşını Humayın evinin önündə saxladı.Tez maşından enib hirslə darvazanı döydü.
-Gəldim, gəldim...
Kərim baba təlaşlı səslə gəlib darvazanı açdı.Rəsul hirslə içəri girdi.Kərim baba ağzını açmaq istəyirdi ki, Rəsul hirslə evə girdi.
Evə girməsi ilə daşa dönməsi bir oldu...
Fuad təəcüblə ona baxırdı...
2 keçmiş...
2 dünya...
2 vicdan...
2 insanlıq...

Humay gözlərini dəfələrlə açıb qapadı.Göz yaşları yanaqlarına süzülməyə başladı.
Qarşısında açıq çəhrayı rəngli böyük süfrə açılmışdı.Amma stolda yox, ağımtıl döşəmədə.Ətraflarda ətirli şamlar yanırdı.Künclərə dağılmış qızılgül ləçəkləri...Çox da uzaqda olmayan proiqrıvatel...Çalınan klassik mahnı...
Oqtay Humayın arxasında