ə baxırdılar. Çalınan klassik mahnı ortay başqa rəng qatırdı.Oqtayla Humay bir-birlərinə baxıb şərab içirdilər.
-Oqtay...
Humay sanki nədənsə çəkinirdi.
-Eşidirəm, Humay...
Oqtayın təbəssümü onun üzünü güldürdü.Ayağa qalxıb yanına gəldi.Ayaqqabısını çıxardıb Oqtayın yanında əyləşdi.Başını onun çiyninə qoydu.
-Oqtay, niyə bu qədər yaxşşısan?!...
-Humay, mən bacarmıram...Mənim yaşadıqlarımı başqaları yaşamamalıdırlar...
-Həyatdır bu...Sən ona istəsən də əngəl ola bilməzsən...
Humay əlləri ilə Oqtayın üzünü öz tərəfinə çevirir.
-Oqtay, sənin böyük qəlbin var...Sənin yerində başqa birisi olsaydı heç vaxt bunları etməzdi...
Oqtay Humayın gözlərindən süzülən göz yaşlarını barmaqlarının ucu ilə sildi.Onun üzünü əlləri arasına aldı.
-Ağlama...Sənə ağlamaq yaraşmır...
-Axı necə ağlamyım,Oqtay,?!!...Necə???...Bütün bunlar mənə görə yaşanıb...
-Sənin günahın yoxdur...
Humay əlini onun üzünə apardı.
-Oqtay, heçmi mümkün deyil?!...
Humayın səsindəki ağrını hissedən Oqtay onun üzünü özünə yaxınlaşdırdı.
-Mümkündür, amma risklidir...Ölümlə nəticələnə bilər...
Humayın göz yaşları sel kimi axmağa başladı.Oqtay əllərini onun üzündə gəzdirərək barmaqları ilə göz yaşlarını silirdi.
-Ağlama...
Oqtayın nəfəsini lap yaxından hiss edən Humay onun gözlərinə vaxdı.Dodaqlar arasında məsafə getdikcə azalırdı.Onların dodaqları birləşdi...
* * *
Nərgiz sənədləri bir kənara buraxıb ayağa qalxdı.Qapının astaca döyülməsi təəccübünə səbəb oldu.
-Girin!
Ruslan pərişan halda içəri girdi.Nərgiz ona baxdı.Yanına gəlib əlini qoluna toxundurdu.
-Ruslan, nə olub sənə?...Nəsə baş verib?!...
Ruslan çuxura düşmüş baxışlarını qaldırıb Nərgizə baxdı.
-Nərgiz, mən nə edəcəyəm?!...Mən Rəsulla bacarmıram artıq!...
-Rəsul?!...Nə oldu ona?!...
Nərgiozin səsindəki həyəcanı hioss edən Ruslan ona baxıb başını buladı.
-Nərgiz, hələ də onu sevirsən?...
-Yox!...O, artıq mənim gömdən düşüb....İndisə de görüm nə olub ona??!...
-Humay...Hələ də onun eşqi ilə yanır...
-Ruslan, mən nə edə