a gülümsədi.Humay ayağa qalxıb çantasına tərəf getdi.Telefonunu götürüb ekrana baxdı.Təəccüb dolu baxışlarla zəngi qəbul etdi.
-Eşidirəm...NƏ?!...
Humayın səsindəki həyəcanı hiss edən Oqtay cəld ayağa qalxıb onun yanına gəldi.
-Nə oldu?!..
-Yaxşı, yaxşı...İndi gəlirəm...
Humay zəngi bitirib Oqtay baxdı.
-Oqtay, Fuadla Rəsul bir-birlərinə giriblər...
Oqtayın gözlərindəki ağrıni görməmək üçün kor olmaq lazım idi.
-Oqtay?!...Nə oldu sənə?!...
Humayın narahat dolu səsi Oqtayı özünə qaytardı.Humayı sinəsinə bərk sıxaraq dedi:
-Keçmiş qayıdır, Humay...
-Nə?...Oqtay, sən nə danışırsan?!...
-10 il əvvəl mən Fuadı xilas edərkən yaddaşını itirmişdi...
38 bolum
Oqtayla Humay cəld restorandan çıxıb maşına mndilər.Oqtay maşını işə saldı.
-Oqtay, nə oldu sənə birdən?!...
Humayın narahat dolu səsi Oqtayı özünə qaytardı.Humaya baxıb udqundu.Humay Oqtayın gözlərindəki ağrını görəndə gözündən yaş damcılandı.
-Oqtay, nə olub?...Hər dəfə sənin gözlərindəki ağrını görmək mənim içimə iynə kimi batır...
Humay əlini Oqtayın üzünü qoyub onu sığalladı.
-Humay, mən Fuadı xilas edəndə ölüdən də betər idi...
Oqtayın göz yaşlarını görən Humayın da göz yaşları sürətləndi.
-Ürəyini boşalda bilərsən...
-İndi yox, Humay...Xahiş edirəm, indi yox...
-Yaxşı...Nə vaxt istəsən...
Oqtay maşının sürətini daha da artırdı.Humayın əlindən tutdu.
-İnan mənə, Humay...
-İnanıram,Oqtay...İnanıram...
Humayın telefonu zəng çaldı.Cəld telefonu çıxardıb ekrana baxdı.
-Nərgizdir...
Oqtayın Humayın nədənsə çəkindiyinin hiss elədi.
-Cavab ver...Mən Fuadı bilirəm...
Humay Oqtaya baxdı.Təəccüb qarışıq sevinclə soruşdu:
-Bilirsən?!...
-Fuadın məndən gizlətdiyi heç nə yoxdur...Cavab ver...
Humay xəfifcə gülümsündü.Zngi qəbul etdi.
-Eşıdirəm, Nərgiz...Nə olub?!...
Humayın həyəcanlı danışması Oqtayın narahatçılığına səbəb oldu.Kəskin hərəkətlə başını ona tərəf çevirib narahat dolu baxışlarla Nərgizə baxdı.
-NƏ?!...
Nərgiz böyümüş gözlərlə Oqtaya baxdı.Gözlərindəki təəccüb,