sıxdı.
Sunay bunu görcək cəld ayağa qalxdı.Ürəyi az qala yerindən çıxacaqdı.İrəliyə doğru addım atmaq istəsə də, Kərim baba onun qolundan tutub saxladı.
-Fuad, nə baş verib?!..
Oqtayın əmin, soyuq, hökmlü səsi Fuadı azacıq özünə qaytardı.Oqtayın gözlərinə baxdı.
-Oqtay, Rəsul da eynən sənin kimidir...
Oqtayın qolları boşalır.Tez evdən çıxdı.Fuad peşman baxışlarla yerə çökür.Sunay Kərim babanın əlindən qurtulub oğlunun yanına gəldi.Yanında əyləşib gözü yaşlı ona baxdı.Fuad başını əlləri arasına almışdı.Gözündən süzülən yaşlar Nərgizin ürəyini ağrıtdı.Fuadın yanına gəlib əyləşdi.Fuad gah Sunaya, gah da Nərgizə baxdı.
Humay daha dözə bilməyib evdən çıxdı.Gözlərindən süzülən yaşlarla Oqtayın maşına mindiyini gördü.Oqtay maşını işə saldı.Humy bütün sürətilə qaçırdı.Tez zamanda gəlib maşının qarşısında dayandı.Oqtayı sanki ildırım vurdu.Tez maşından enib Humayın qarşına keçdi.Qüvvətli əlləri Humayın qolundan tutub silkələdi.
-Humay!..Sənin ağlın başındadır?!..
Humay Oqtayın gözlərindəki qəzəb, qorxu, ümidsizlik görəndə qorxdu.Əllərini onun üzünə apardı.
-Oqtay, mən sənin getməyini istəmirəm...Xahiş edirəm, getmə..
Oqtayın gözlərindəki qəzəbllə qorxu hələ də qalırdı.Humay ounun üzünü özünə yaxınlaşdırdı.
-Oqtay,getmmə...
Hamının sənə ehtiyacı var...
Humay...
Oqtayın səsi yumşalmışdı.
-Sən nə etdin axı?!..Niyə mənə vicdan əzabı yaşadırsan?...
Humay hər şeyi ildırım sürətilə başa düşdü.Oqtayın bacı-qardaşını necə itirməsi...
-Oqtay, bağışla...
Humayla Oqtayın dodaqları birləşdi...



Fuad kəskin hərəkətlə yağa qalxdı.Sunayla Nərgiz ona baxıb ayağa qalxdılar.Fuadın bədəni əsəbindən dolayı titrəyirdi.Gözlərini yumub dərindən nəfəs aldı.
-İcazənizlə!
Kəskin şəkildə deyərək evdən çıxdı.Sunayın canından can qopardılar.Göz yaşları içində döşəməyə çökdü.Səidə qaçaraq onun yanına gəldi.Bacısını sinəsinə sıxıb bərk qucaqladı.Onun da gözləri yaşarmışdı.
Kərim baba Turalla Günaya baxdı.İkisi də yerindəcə daşa dönmüşdülər.
Sanki evə ölüm səssizliyi