necə anladın?!...Daha doörusu necə anlamışdın?!...Rəsul heç vaxt bu barədə heç kimə bir kəlmə söz belə deməyib...
-Hə..Deməyib...Əgər huşunu itirən zaman onun cibindən çıxan fotodan başa düşdüm...
-Huşunu itrən zaman?!..
-Nərgiz, xahiş edirəm...Məndən heç nə soruşma...Onsuz da o cəhənnəmi niyə xatırlayıram, başa düşmürəm...
Nərgiz Fuadın gözlərindəki ağrını hiss eləyəndə əlləri qaldırıb onun üünə apardı.
-Mən nəyi bilmirəm, Fuad?!...Nəyi gizlədirsən məndən?!...
Nərgizin səsindəki ağrını sezən Fuad onu sinəsinə bərk sıxdı.Nərgiz də qolları ilə onu qucaqladı.
* * *
Oqtay Humayın dodaqlaırndan aralanıb alnını alnına dayadı.
-Humay...
-Oqtay, sus...Heç nə eşitmək istəmirəm...
-Yox...Eşitməlisən...
-Yox...Eşitmək istəmirəm heç nə, Oqtay...
Humay əllərini Oqtayın üzündə gəzdirib gözlərinə baxdı.
-Oqtay, Aygün məsələsi...
-Humay, nəyə deyirsənsə, and içərəm...Amma mənimlə Aygün arasında heç nə baş verməyib...
Oqtayın səsindəki ağrını, əzabı hiss edən Humayın gözündən yaş damcılandı.Oqtayın üzünü daha da yaxınlaşdırıb dedi:
-İnanıram,Oqtay...Sənə bütün qəlbimlə inanlram...hissedirəm ki, Aygünə gröə vicdan əzabı çəkirsən...Axı niyə?!...Niyə, Oqtay?!...
Oqtay Humayın gözlərindəki yalvarışları görəndə onu sinəsinə sıxdı.
-Yaxşı, ağlama...Sənə hər şeyi açıqlayacam...Amma ilk öncə buradan uzaqlaşaq...
Humay Oqtayın gözlərinə baxdı.
-Oqtay, bilirsən?!...Çox gözəl gözlərin var...
Humayın səsindəki ilahilik, baxışlarındakı sevgi Oqtayı getdikcə gücsüz edirdi.Humayı sinəsinə daha da bərk sıxıb boynuna ğpüş qondardı.
-Humayım mənim...
-Oqtay...
-Şşş...Ağlama...
Axı bütün bunlar mənə görə olub...
Oqtay Humayın üzünü əllərinin arasına aldı.Baş barmaqları ilə gözündən süzülən yaşları silməyə başladı.Humay isə dayanmaq bilmirdi.Ağladıqca ağlayırdı.Oqtay dodaqları ilə yanaqlarına süzülən damcıları silməyə başladı.
-Oqtay...
-Şşş
-Mənim hər şeyi bilməyə haqqım var...
-Öyrənəcəksən, amma indi yox...
Oqtayın Humayın başını sinəsinə sıxdı.Gözlərini