ə gücsüzləşirdi.Oqtay bunu görüb təlaşla Rəsula baxdı.
-Nə etdin ona?!...
-Heç bir şey!...Burnunu lazımsız şeylərə soxdu!...
Rəsulun kobud danışığı Oqtayı cin atına mindirdi.Tez ayağa qalxıb onun yaxasından tutdu.
-Bura bax, Rəsul!...
-Baxıram...
Rəsulun danışığından qorxaqlıq əlamətləri sezilməyə başlandı.Oqtay bunu sezib hiyləgərcəsinə gülümsündü.
-Nə etmisən uşağa?!...
-Mənə aid olana toxundu...
-Sənə aid olana?!..Burda sənə aid olan nə var ki?!...
Oqtayın kinayəli danışığı Rəsulu diksindirdi.
-Sın kimsən? Nə istəyirsən məndən?...
-Səndən?!...Səndən heç bir şey istəmirəm, Rəsul!...O ki qaldı mənə...Adım Oqtaydır...Sənin kimi 17 yaşlı uşaqla işim olmaz mənim!...
-Guya ki sən böyüksən!
Rəsulun kobud şəkildə danışması Oqtayın səbrini daşdırdı.Hirslə onu yerə çırpdı.
-20 Yaşım var...Səndən üçcə yaş böyük ola bilərəm, amma sənin kimi alçaq deyiləm!...
Fuad qan-tər içində huşunu itirdi...
* * *
-Bir dəqiqə, Qədir!...Sən buna görə Əvvəlcə Ramili, sonra isə Səlimi aradaan qaldırdın?!....Hə, ya yox?!...
Qədir hiyləgər baxışlarını Rafiqin üzündə cəmləşdirib gülümsündü.
-Hə...
Rafiqin gözləri böyüməyə başladı.
-Bəs onlar bunu necə öyrəniblər axı?!...
-Ramil düşündüyündən tülkü adamdır, Rafiq!...Səlim isə onunla bağlı sənədləri araşdıranda rast gəlib...Amma 5 il sonra...
-O zaman niyə mənə yalan satdın?!...
-Yalanı mən satmadım, Rafiq!...O Səlim alçağı mənim sevdiyimi əlimdən aldı...Mən də buna qarşılıq olaraq onun uzaq, uzaq, çox uzaq qohumunun təzəcə doğulmuş körpəsini əlindən aldım...
-İndi hardadır bəs?!...
-Yoxdur!...
-Necə yəni yoxdur?!...
Rafiqin səsi getdikcə yüksəlirdi.Qədir onun bu halına dəli kimi güldü.Rafiq kabinetdə qəzəblə addımlamağa başladı.
-Qədir, uşaq nə oldu?!..
-Adam tutub onun sərxoş atasına böyük miqdarda pul göndərdim...
-Bir dəqiqə!-Rafiq kəskin şəkildə onun sözünü yarımçıq kəsdi.-Atası ilə görüşmüsən?!...
-Baaooo...Rafiq, bu nə sualdır belə?!...Nəyimə lazımdır uşağın atası ilə görüşmək?!...Adam göndərdim gedib