ə haqla...
Qədirin hirsindən qaralmasını görmək Oqtayın dodaqlarını qaçırtdı.
-Qədir, səninki sevgi yox, xəstəlikdir...Sevgi olsaydı, bunların heç birini etməzdin...Amma etdin!...
Qədir əlləri ilə stola dayaq verib ayağa qalxdı.Oqtayın gözlərinin içinə baxdı.
-Nə vaxtdan bəri?!...
-10 il desəm heç, amma heç yanılmaram!...
Qədiri sanki ildırım vurdu.Yerindəcə quruyub qaldı.
-Sən..nə..dedin?!...
-Qədir, sənə xəbərdarlıq edirəm: Əgər Humaya zərər vurmağa qalxışsan, and içirəm ki, səni öz əllərimlə gəbərədərəm!...
-Sən...
-Hə, Qədir, sənə növbəti zərbəmi vurum da sakitləş!...25 il əvvəlki uşq sağdır!...
Oqtay bunu Qədirin gözlərinin içinə baxaraq dedi.Qədir şok vəziyətdə qalmışdı.
-Qədir, indi başa düşürsən, sən mənim qarşımda nə qədər acizsən?!...Heç nə edə bilməzsən!...
* * *
Nərgiz Humayın halındakı dəyişikliyi hiss edirdi.Dodaqlarını dişləyib soruşdu:
-Humay, sənə nə olub?!...
Humay xəfif təbəssümlə Nərgizə baxıb əlindəki kağızları bir kənara buraxdı.
-Heç, Nərgiz...Hər şey qaydasındadır...
-Əminsən?!..
Nərgizin şübhə ilə danışığı Humayın diqqətindən yayınmadı.
-Nərgiz, nəyi nəzərdə tutursan?!...
-Humay, sən doğrudanmı heç nə göprmürsən?!...Gözlərinin içi gülür....Oqtaymı?!...
-Hə...Oqtay...Bilirsən, Nərgiz, Oqtay əsl insandır...
Nərgizlə Humay bir-birlərinə gülümsündülər.Qapının kobud şşəkildə açılması ilə təbəssüm pozuldu.
-Bu nə halır, Rəsul?!...
Nərgiz Rəsulun əsəbdən dolayı qaralmış üzünü görəndə az qala qorxdu.
-Nərgiz, çıx!!!
Rəslun bağırtısı Nərgizin canına od saldı.
-Çıxmıram, Rəsul!...Allah bilir daha nələr deyəcəksən!...
-Lap yaxşı!!!...
Rəsul içəri girib qapını hirslə çırpdı.Qızlar bir-birlərinə baxıb diksindilər.
-Rəsul, ağlını başına yığ!!!
-Nərgiz, qışqırma!!!
-Sənin kimi insanı niyə sevmişəm hələ də anlamıram!!!..
-Çox gözəl, Nərgiz xanım!...Gedin Fuada sevgi etirafı edin!!!...
Rəsulun kinayəli və hirslə danışması Humayın əsəblərinə toxundu.
-Rəsul, danışığını bil!...Nərgiz haqqında ağzına gələni danışma!!!...