rət daşmışdı.
-Niyə məni öz əllərinlə ölkdürmüsən?!...
Oqtay kinayəli gülümsündü.
-Qədir, məni axmaq bilmə!...Mən əllərimi qana bulaşdırmıram!...
Oqtay son sözlərini deyib kabineti tərk elədi...
* * *
Fuadın Rəsula öldürəcəkmiş kimi baxması Nərgizlə Humayı qorxutdu.
-Nərgiz, nəsə etməliyik...
-Humay, axı nə edə bilərəm?!...
Nərgizin yalvarış nidaları Humayın nəzərindən qaçmadı.
-Nərgiz, sən bacara bilərsən...
Nərgiz təəccüb və qorxu dolu baxışlarını Humaya yönəltdi.
-Humay, sən nə demək istəyirsən?!...
-Sənin Rəsula qarşı hisslərin artıq ölüb....Fuada isə biganə deyilsən...
-Mən...Mən....
-Nərgiz, bir qərar ver!...Mən isə Oqtaya mesaj atım...
Qızlar astaca söhbət edəkən Rəsulla Fuad bir-birlərinə baxırıdlar.Rəsulun baxışlarındakı qorxunu bir daha görən Fuadın dodaqlarında xəfiff təbəssüm yarandı.Özünə əmin addımlarla Rəsula yaxınlaşdı.Onun gözlərininiçinə baxdı.
-Bir daha Nərgizlə Humay haqqında ağzına gələni danışsan Oqtaydan öncə məni qabağında görəcəksən!...
Rəsul ona baxaraq udqundu.
Humay artıq Oqtaya mesaj atmışdı..
Nərgiz dərindən nəfəs alıb gözlərini yumdu.İrəliyə doğru addım atmağa başladı.Əli ilə Fuadın qoluna toxundu.
-Fuad...Yaxşı, sakitlə...
Fuad Nərgizə baxdı.Nərgiz gözləri ilə yalvarırdı.Rəsula sanki nəfəs çatışmırdı.Bütün bədəni titrəyirdi.
-Rəsul, nə qorxaq dovşan kimi tir-tir titrəyirsən?!...
Fuadın kinayəli danışığı Rəsulu cin atına mindirdi.Fuadın üstünə atılmaq istəyirdi ki, Nərgiz tez Fuadın qarşısına keçdi.Humayın gözləri dəhşətdən böyüdü.Rəsulun yumruğu havada asılı qaldı.
-Rədd ol!!!
Nərgizin yüksələn səsi hər üçünü diksindirdi...
* * *
Oqtay maşını sürətlə idaər edirdi.
10 İL ƏVVƏL...
-Nə olub sənə?!...
Oqtayın üzü tamamilə sarğı içində idi.Gözlərini məchul nöqtəyə zilləyib susurdu.
-Mən səni buraxmayacağam...Söz verirəm...
Oqtay başını çevirib yanında əyləşmiş Fuada baxdı.Artıq 2 gün idi ki, öz evində idi...
-Mən sənə hər şeyi öyrədəcəm, balaca qardaşım...Amma ilk öncə insan olmağı öyrədəcəm...
Oqtay