hər dəfə bu mənzərəni yadına salanda gözündən ixtiyarsız olaraq yaş damcılanırdı.Sürəti artırdı...
Maşını holdinqin qarşısında saxlatdırıb endi.İri addımlarla Humayın kabinetinə qalxdı.
Qapını döymədən içəri girdi.
-Humay...
Humay başını əllərini arasına almışdı.Oqtayın narahat dolu səsinə başını qaldırdı.Gözləri yaşarmışdı.
-Oqtay...
Cəld ayağa qalxıb ona tərəf addımladı.Oqtayı bərk-bərk qucaqladı.
-Humay nə baş verib axı?!...
Oqtayın qüvvətli qolları onu qucaqlayanda sanki rahatlıq tapdı.Başını onun sinəsinə qoydu.
-Oqtay, sən niyə qarşılıq gözləmədən insanları xilas edirsən?...
Oqtayın Humayın üzünü ovucları arasına alıb gözlərinin içinə baxdı.
-Humay, mən yaxşılıq edərkən qarşılıq gözləmirəm...
-Fuadla Rəsulu xilas edərkən də?!...
-Fuad...
Oqtay onun adını çəkəndə üzü gülümsündü.
-O, mənim yaşamağıma, insan qalmağıma stimul verdi...Humay, sən məni Fuada görə çaöırmışdın....Nə baş verib?!...
-Fuadla Rəsul...Az qala bir-birlərinə girəcəkdilər....Əgər Nərgiz olmasaydı...
-Off...
Humayın dodaqları qaçdı.Oqtay ona qarşılıq gülümsədi.
-Nə olub,Humay?...
-Sənə şad xəbərim var...
Oqtayın gözlərinin içi gülürdü.
-Eşidirəm...
-Nərgiz Fuada qarşı boş deyil deyəsən...
Humay bunu deyib əlini Oqtayın üzündə gəzdirdi.
-Oqtay, bu üzlə nə qədər yaşaay bilərsən?!...
Humay soruşduğu sözə dərhal peşman oldu.Oqtayın buz kimi soyuq baxışları qarşısında idi.
-Humay, ölüm riski var...Həm də ki...
Oqtayın çətinlik çəkdiyini görən Humay onun üzünü özünə yaxınlaşdırdı.
-Oqtay, nə olub?!..
-Humay...Mənim ömrümə az qalıb...
Humayı ssanki ildırım vurdu.Bütün bədəni titrəməyə başladı.
-Oqtay...sən...nə...dedin?!...
Güc-bəla ilə dediyi sözlərdən sonra axmağa başlayan göz yaşlarını görmək Oqtayı məhv elədi.Humayı bağrına bərk basdı.
-Humay, bağışla mən bunu sənə demək istəmədim...Mən...
-Yox...Sən ölməməlisən...Sən ölməyə layiq deyilsən...
-Aygün məsələsini öyrənmək istəyirsən?!...
Oqtay söhbəti dəyişdirməyə çalışırdı.
* * *
-Fuad, sakitləş...
Fuadın