i hiss edəndə cəld ayağa qalxdı.
-Fuad...
Nərgizin udqunması Fuadın dodaqlarında xəfif təbəssüm yaratdı.
-Nərgiz, nə olub sənə?...
-Heç...Sadəcə səni görmək mənə həyəcanlandırdı bir az...
Nərgiz dediyi sözlərə dərhal utanıb gözlərini Fuaddan çəkdi.Fuadın təəbəssümü getdikcə böyüməyə başladı.Əlini açıb Nərgizə uzatdı.
-Gəl...
Nərgiz böyümüş gözlərlə ələ baxdı.Gözlərini qaldırıb Fuadın gözlərinin içinə baxdı.Sanki nəfəsi kəsildi.
-Hara gedirik?!...
-Bizə aid olan yerə...
Nərgiz Fuadın gözlərinə baxdıqca özünü az qala itirirdi.Udqunub əlini Fuadın əlinin içinə qoydu.Fuad zərif kobudluqla onu özünə tərəf çəkdi.
-Fuad, bütün millət buradadır...Görə bilərlər...
Nərgizin utanaraq dediyi sözlərə Fuadın gözləri güldü.
-Vecimə deyil...
-Kim öyrədib sənə?!...
Nərgiz onun nəfəsini hiss etdikcə özü ilə bacarmırdı.
-Oqtay...
-Sənin Oqtaydan heç bir fərqin yoxdur...Bunu bilirsən?!...
Fuad gülümsünüb burnunu Nərgizin burnuna toxundurdu.
-Bilirəm...

* * *
Humay başını qaldırıb binaya baxdı.
-Aygün...Axı mənim günahım nədir?!...
Gözlərini yumub dərindən nəfəs aldı.Addımlarını irəli atdı...
5 dəqiqədən sonra Aygün nitrət dolu baxışlarla qapını açdı.
-Nə var yenə?!...Nə istəyirsən?!...Hər şeyimi əlimdən aldım, yetmədi?!...
Aygünün kobud danışığı Humayın qəlbinə iynə kimi batdı.Aygünün gözlərindəki nifrət getdikcə alovlanırdı.Humay ağzını açıb bir söz demək istəyəndə Aygün kobudcasına onun qolundan tutub içəri saldı.Qapını hirslə çırpdı.
-Aygün...
-Sus!!!
Humay onun gözlərindəki nifrəti görəndə nəfəsi kəsildi.Aygün onun qolundan kobudcasına tutub zala gətirdi.Humayı divana çırpdı.
-Bax!...Mən-buyam!!!.Sən mənim əlimdəki hər şeyi aldın...Ailəmi, xoşbəxtliyimi...İndisə ssevdiyim insanı məndən almaq istəyirsən!...
-Aygün, axı mənim günahım nədir?!...
Humayın verdiyi sual Aygünü cin atına mindirdi.Yaxın gəlib Humayın qolundan tutub divandan qaldırdl.Onu silkələdi.
-Sənin günahın?!...Xa-xa-xa...Sən ölmməli idin....Mən yaşamalı idim...Ailəm mənim