n nifrətim arasında ssavaşmışam...Hətta üzüm yananda belə atanı bağışlamağa məhkum idim...Sənə görə..İstəmirdim ki, sən mənə görə ailəndən uzaqlaşarsan...
Humay Oqtayın bozaçalar gözlərindəkki dərin sevgini gördükcə sanki məst olurdu.
-Oqtay, səndən bir xahişim olacaq...
-İstəyirsən əmr elə...
-Üzünün düzələcəyinə söz ver...Oqtay, vicdan əzabını artıqlaması ilə ödəmisən...
-Yaxşı...Qədirin işini bitirim, sonra...
-Nə vaxt bitəcək ki?...
-Çox yaxında, Humay...Çox yaxında...
Oqtayla Humayın üzü getdikcə bir-birlərinə daha da yaxınlaşdı.Dodaqları birləşəndə bir-birlərindən qopa bilmədi.
FİNAL (1-Cİ HİSSƏ)
Humay gözlərinə düşən günəş şüalarının istiliyindən gözlərini açdı.İlk xatırladığı dünənki öpüşmə oldu.Dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.Dizlərini qucaqlayıb çənəsinə dayaq verdi.
-Oqtay...
Hardansa yadına Aygün düşdü.Üzündəki sevinc kədərlə əvəz olundu.Cəld tumbanın üstündəki telefonu götürüb Oqtay zəng vurmaq istədi.Telefonun bağlı olduğunu indi anladı.Açanda gözlərinə inanmadı.Nərgizdən gələn zəng və mesajların sayı-hesabı bilinmirdi.
-Nə olub ki?!..
Mesajlara göz yetirdi.Dodaqlarında xəfif təbəssüm yarandı.
-Off, Nərgiz, off...Nə isə, səninlə sonra danışaram, indisə Oqtay zəng vurmalıyam...
Oqtayın nömrəsini tapıb yığdı.Telefonu qulağına aparıb gözləməyə başladı.
* * *
-Oqtay, ehey, səninləyəm..
-Fuad, başım partlayır onsuz da...
Fuad çarpayıda uzanmış Oqtay baxıb başını yellədi.
-Pardon, dostum, bilməmişəm...
Oqtay yataqdan qalxıb əyləşdi.
-Nə olub sənə?!...Bu nə sevincdir belə?!...
-Heç...
Fuadın gözləri gülürdü.Oqtay ayağa qalxıb onun gözlərinə baxıb gülümsündü.
-Nərgiz?!...
-Səndən heç nəyi gizlətmək olmur da, dostum...Hə, Nərgiz və mən...
Fuadın sevincdən gözləri bərəlmişdi.Oqtay sevinclə ona baxaraq başını yellətdi.
-Və?!...
-"Və"si odur ki, biz evlənirik, dosrum...
Oqtayın üzündə güllər açdı sanki.Fuadı onu ilk dəfədir ki, belə görürdü.Oqtay cəld Fuadı qucaqladı.
-Təbriklər, qardaşım...
-Dəyməz, Oqtay...Sənin sayəndə