sənədlərə baxıb hiyləgərcəsinə gülümsündü.Kürəyini arxaya söykədib rahatladı.Qapının kəskin şəkildə açılması ilə Oqtaın içəri gimrəsi bir oldu.Rahat şəkildə gəlib əyləşdi.
-Eşidirəm, Qədir...
-Mən bu gecə dedim, day bu səhər yox!
-Doğrudan?!...Onda xəbərin olsun ki, bu gecə səni bitirirəm!...
Oqtayın açıq kinayəli danışığı Qədiri az qala özündən çıxartdı.Yumruqlarını bərk sıxıb astaca stola vurdu.
-Oqtay!...Peşman olacaqsan!...
Oqtay hiyləgərcəsinə gülümsündü.Ayağa qalxıb əllərini stola qoydu.Azacıq irəli əyilib Qədirin gözlərinin içinə baxdı.
-Qədir, sən hələ də məni tanımadın?!....İnana bilmirəm!...Mən əllərimi qana bulamıram...Sadəcə olaraq faktları ortaya çıxardıram!...
-Doğrudan?!...Bircə fakt qalıb amma!...
-Qədir, bilirsən nə var?!...Məni bura dəvət edərkən fikirləşməli idin bunları, amma....
Qədir ayağa qalxıb pəncərəyə tərəf addımladı.
-Oqtay, bir fakt daha var...
-Hansı faktdan danışırsan sən?!...Atamla bağlı burada gedən söhbətlərdən?!...
-Görürəm ki, heç təəccüblənmədin!...
-Niyə təəccüblənim ki?!...Atam çox şeyi bildiyi üçün o saxta pulları sizin adınıza yazdırmaq istəyirdi...Amma ən əsası bilirsiniz nədir, Qədir müəllim?!...
Oqtayın kinayəli danışığı Qədiri orxutsa da bunu büruzə vermədi.Oqtay onun yanına addımlayıb qarşısında dayandı.Gözlərinin içinə baxdı.
2 soyuq, kəskin, hiyləgər baxış...
Eyni gücə malik 2 insan...
-Oqtay, səni nə məcbur etdi ki, mənimlə gizli savaş aparasan?!....
-Bəs səni nə məcbur etdi ki, insanların həyatını məhv edəsən?!...Qarşılıqsız sevgiyə görə bu qədər cinayətlər törətməyə dəyərmi?!..Bilirsən nə var, Qədir?!... Mən də sevdim...Düz 10 il...Heç bir qarşılıq-filan gözləmədən!...Amma sənin qədər alçalmadım, sənin qədər iyrəncləşmədim!...
-Humay?!...
-Hə...Humay...Onun sayəsində mən ayaqda qalmağı bacardım...Onun sayəsində mən insan oldum...İnsan kimi yaşadım...Hə, bu arada, sən niyə heç maraqlanmırsan?!...25 il əvvəlki uşaq kimdir, nəçidir, filan-filan-filan, hm?!...
Oqtay rahat şəkildə danışması