qız, sənin ucbatından indicə bir dənə dəhşətli qəza törədəcəyəm...
-Pah!...Bu da oldu mənim ucabatımdan?!...
-Aha, canım....Sənin deyilsə, kimin olsun bəs?!...
Nərgizin dodaqları təkrar qaçdı.Fuad maşını kənara sürüb saxlatdırdı.
-Nə oldu?!..
Nərgizin udqunaraq soruşması Fuadın içinə yağ kimi yayıldı.Üzünü Nərgizə yaxınlaşdırıb özünə əmin tərzdə gülümsədi.
-Heç bir şey, Nərgiz xanım...
Fuadın gözlərindəki dərin sevgini görən Nərgiz bir anlıq öünü itirdi.
-Heç...Heç bir şey?!...
-Hə, gözəlim, heç bir şey...
Fuadın nəfəsini getdikcə yaxında hiss etməyə başladı.Əlini onu üzünə toxundurdu.
-Fuad, məən...
-Sus...Mən heç nə bilmək istəmirəm...
Onların dodaqları birləşəndə sanki ətarafdakı hər şeyi unutdular...
-Fuad, səəndən bir şöz soruşacam, amma səhv anlama...
-Off, Nərgiz, imkan vermirsən də səni doyunca öpüm...Yaxşı soruş...
Fuad dodaqlarını ondan aacıq aralayıb gölərinin içinə baxdı.
-Humy narahatdır,Fuad...
-Humay?!...Kimə görə?!...Oqtay heç nə olan deyil,Nərgiz...O, Qədiri beş barmağı qədər tanıyır...
-Yox, mən onu demirəm...Rəsul...Humay narahatdır ki, Oqtay ona neyləyib...
Rıəsulun üzü düşdü.
-Nərgiz, hələ də?!...
-Fuad, özün də bilirsən ki, mən onu sevmirəm, hətta onu sevdiyimi düşünərkən belə sevmirdim...Bunu sonralar anladım, səni itirəndə...
-Oqtay Rəsula heç nə etməyib,Nərgiz...Sadəcə olaraq onun müalicəsini təşkil edir, vəssəlam!...
Nərgiz Rəsulun səsindəki kədəri hiss etdi.Əli ilə onun üzünü özünə yaxınlşdırıb gözlərinin içinə baxdı.
-Nəyi gizlədirsən?!...
-Nərgiz, bağışla məni, amma....Mən Oqtaya söz vemişəm, deyə bilmərəm...
10 İL ƏVVƏL...
Fuad qapını açıb içəri girdi.Oqtay çarpayıda əyləşmişdi Fuad ona yaxınlaşdı.
-Bir şey soruşa bilərəm?!...
Fuadın qorxa-qorxa soruşduğu suala Oqtay gözlərini məchul nöqtədən ayırdı.Sarıqlı üzlə Fuad baxdı.
-Soruş!...
-Şeyy...O oğlan necə oldu bəs?!...
-Sənə sirr versəm, ömrünün sonuna qədər saxlaya bilərsən?!...
-Əgər saxlamasam...?!...
-Səni öz əllərimlə məhv edərəm...
Fuad ağır